استفتائات (فارسی) آیت الله سید ابوالقاسم خوئی صفحه 315

استفتائات (فارسی)

286

المعلوم فی المدّه المعلومه علی المهر المعلوم قبلت التمتیع للمرء المعلوم»، دو صورتی که بالا ذکر شد یکی دائمی و یکی منقطع، آیا این دو عقد مرقوم صحیح است یا نه، و دوباره احتیاج به اجازه است یا نه؟

ج - بعد از آنکه وکیل و مجاز بوده عقد مزبور صحیح است و حاجت به اجازه بعد ندارد. واللََّه العالم.

س 962- کسی که صیغه عقد نکاح خوانده و یک غلط نحوی نموده در صیغه، به طوری که اخلال به معنای مقصود نمی زند، ولیکن بعد از دخول این مطلب برای او آشکار شده، آیا نکاح او صحیح است؟

ج - بله صحیح است و اشکال ندارد.

س 963- اگر شوهر در عقد شرط کند که زن باکره باشد آیا می تواند عقد را به هم بزند؟ و اگر از روی اطمینان که این دختر باکره است این شرط است، یا باید باکره بودن در عقد ذکر شود؟

ج - اوّلاً بنا بر احتیاط نمی تواند عقد را به هم بزند، ولی می تواند تفاوت بین مهر باکره و غیر باکره را بگیرد. ثانیاً مقصود از شرط منحصر به ذکر در عقد نیست و کفایت می کند اجراء عقد مبنیّاً علی ذلک، مثل بقیه موارد اشتراط.

س 964- زوجه در اوّل عقد شرط

می کند از حالا تا 50 سال دیگر وکیل و صاحب اختیار باشد از جانب زوج که هر گاه بخواهد خود را طلاق دهد زوج هم قبول می کند، آیا چنین شرطی صحیح است یا خیر؟ و نیز زوجه شرط می کند چنانچه طلاق واقع شود و زوجه فرزندی داشته باشد برای همیشه حق حضانت با زوجه باشد؟ و نیز زن بتواند بی اذن مرد به روضه ها و مشاهد مشرفه و به خانه خویشان و دوستان برود، با تمام این شروط صیغه عقد جاری شده و زوج هم قبول