رساله آیت الله شیخ محمد شاه آبادی صفحه 238

صفحه 238

سوم: آن كه ميت بي غسل يا بي كفن دفن شده باشد، يا بفهمند غسلش باطل بوده، يا به غير دستور شرع كفن شده يا در قبر، او را رو به قبله نگذاشته‌اند.

چهارم: آنكه براي ثابت‌شدن حقي بخواهند بدن ميت را ببيند.

پنجم: آنكه ميت را در جايي كه بي‌احترامي به اوست مثل قبرستان كفار يا جايي كه كثافت و خاكروبه مي‌ريزند، دفن كرده باشند.

ششم: آنكه براي يك مطلب شرعي كه اهميت آن از شكافتن قبر بيشتر است قبر را بشكافند مثلا بخواهند بچه زنده را از شكم زن حامله‌اي كه دفنش كرده‌اند بيرون آورند.

هفتم: آنكه بترسند درنده‌اي بدن ميت را پاره كند يا سيل او را ببرد يا دشمن بيرون آورد.

هشتم: آنكه قسمتي از بدن ميت را كه با او دفن نشده بخواهند دفن كنند. ولي احتياط مستحب آن است (2) كه آن قسمت از بدن را طوري در قبر بگذارند كه بدن ميت ديده نشود.

1- اگر مورد وصيت زايد بر ثلث نباشد والا با رضايت ورثه نبش قبر جايز است.

2- بلكه احتياط لازم است.

كد مسأله: 19942

مسأله 651

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه