پیامبر مهر صفحه 351

*پرسش

الفاظ قرآن از پیامبر (تجربه دینی نبوی) است یا خدا؟

*پاسخ

درآمد

وحی اسلامی دو نوع است، یکی گفتاری و ارتباط زبانی که تبلور آن قرآن مجید است که «الفاظ» و «محتوای» آن از سوی خداست و دیگری گزاره ای (تجربه وحیانی) است که حقایق، محتوا و مضمون آن از سوی خداست ولی الفاظ و جمله بندی آن به زبان پیامبر است؛ مانند: الهامات، احادیث قدسی، رؤیاها و....

برخی معاصران، وحی قرآنی را از نوع تجربه ی وحیانی و الهامی دانسته و معتقدند وحی همان علایم مرموزی است که بر ذهن و شعور پیامبر صلی الله علیه و آله نقش می بندد و آن چه مهم است، فهم پیامبر از آن رموز است و پیامبر پس از درک آن علایم، با زبان خود به مخاطبان خویش انتقال می دهد(1).

قبل از آن که به بررسی و تحلیل تجربه ی وحیانی بپردازیم؛ لازم است تعریف دقیقی از تجربه وحیانی و اصل وحی و وحی در قرآن ارایه شود.

وحی

«وحی» در لغت به معنای نوشتن، اشاره، پیام، الهام، کلام خفی(2) ، نوشته و کتاب... آمده است(3) و در اصطلاح، وحی اشاره ای تند و سریع (پنهانی)

1- (1) «معرفت وحیانی»، حبیب اله پیمان، نشریه آفتاب، شماره 20.
2- (2) کتاب العین، الخلیل بن احمد الفراهیدی، ج 3، ص 2519.
3- (3) الصحاح، جوهری، ص 2519.