پیامبر مهر صفحه 362

دانست: «إِنّا أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ» ؛ (1) ما قرآن را به زبان عربی فرستادیم، باشد که در آن تعقل کنید. «وَ أَنَا اخْتَرْتُکَ فَاسْتَمِعْ لِما یُوحی ؛ (2) و من تو را برگزیدم؛ پس به آنچه وحی می شود، گوش فرا ده.»

از امام جعفر صادق علیه السلام حکایت شده: وقتی جبرئیل بر پیامبر صلی الله علیه و آله وارد می شد، رخصت می طلبید، و هم چون بندگان در مقابل پیامبر صلی الله علیه و آله می نشست (و وحی الهی را بر پیامبر می خواند)(3)

علامه حلی رحمه الله می نویسد: «خداوند لوحی در آفرید و اوامر و نواهی و آیات قرآن در آن ثبت شد و جبرئیل در آن نظر می کرد و آن الفاظ آیات قرآن را برای پیامبر صلی الله علیه و آله ارسال می نمود»(4)

علاوه بر موارد فوق، دیدگاه افعال گفتاری خدا با پیامبر صلی الله علیه و آله از طرف فیلسوف مشهور زبان، جی. ال. آستین ( J.L.Astin ) در قرن بیستم مطرح شده است و ارکان این نظریه خدا، پیامبر صلی الله علیه و آله، فعل گفتار و فعل ضمن گفتار است؛ و قایل هستند که وحی، سرشت زبانی دارد و پیامبر با خدا ارتباط زبانی برقرار کرده است(5).

1- (1) یوسف / 2.
2- (2) طه / 13.
3- (3) بحارالانوار، علامه مجلسی، ص 270 و امالی صدوق، ص 31.
4- (4) باب حادی العشر، علامه حلی، ترجمه شهرستانی، ص 82، و ر. ک: دلایل صدق، محمد حسن مظفر، ترجمه از محمد سپهری، ج 1، ص 173-186.
5- (5) وحی و افعال گفتاری، علیرضا قائمی نیا، ص 68-90.