مجموعه استفتائات مطابق فتاوای حضرت آیت اللّه لعظمی دوزدوزانی تبریزی مدظلّه العالی صفحه 1

پیشگفتار

بِسْمِ اللّه الرَّح-منِ الرَّحیمِ

اَلْحَمْدُ للّه رَبِّ العالَمِینَ، وَالصَّلاهُ وَالسَّلامُ عَلی أَشْرَفِ الأَنْبِیاءِ وَ المُرْسَلِینَ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ.

قال اللّه الحکیم فی محکم الکتابه الکریم: (فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِن کُنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ) (نحل: 43)

«پس اگر نمی دانید، از آگاهان جویا شوید».

مکاتبه پرسش و پاسخ های شرعی و مذهبی از فقهای دین در فرهنگ تشیع، جایگاه شناخته شده و ویژه ای را در ادبیات دینی برای خود گشوده است.

شیعیان در مواجهه با برخی سوالاتی که جواب آنها را در رساله های عملیه متداول نمی جستند، با دانشمندان و مجتهدان بزرگوار شیعه مکاتبه کرده، پاسخ پرسش های خود را می یافتند. با گذشت زمان، این سئوال و جواب ها به شکل کتاب هایی در اختیار مؤمنان قرار می گرفت.

کتاب هایی چون «المسائل العکبریه» از شیخ مفید(ره) «المسائل الناصریه» از سید مرتضی;، در سده ی چهارم هجری و «جامع الشتات» از محقق قمی صاحب قوانین(ره) و کتاب «السئوال و الجواب» از مرحوم سید یزدی(قدس سره) صاحب عروه الوثقی در سده ی سیزده هجری از این قبیل به شمار می آید.

این سنت نیکو و پر فائده هم اکنون نیز ادامه داشته، مؤمنان در صورت بروز مشکلات دینی با مراجعه به مراجع تقلید، سوالات خود را - که در فرهنگ حوزوی به «استفتاء» مشهور است- از ایشان استفسار و پرسش می کنند.

در دهه ی هفتاد خورشیدی که حضرت آیت اللّه العظمی دوزدوزانی تبریزی مدظله العالی به انتشار فتاوی خود در قالب رساله عملیه «توضیح المسائل» اقدام کردند، مؤمنان در احکام دینی به ایشان مراجعه کرده و همواره مکاتبات شرعی از راه های گوناگونی چون: نامه نگاری، پست های الکترونیکی و ارسال پیامک به دفتر معظم له سرازیر شده،