تکفیر از دیدگاه علمای اسلام صفحه 379

ص:400

1- . همان، ص267.
2- . همان، ج7، ص126.
3- . همان، ج8، ص457.
4- . همان، ج9، ص170.
5- . همان، ص327.
6- . همان، ج10، ص468.
7- . همان، ج11، ص161.

بن یاسر، گفت: آیا تو عمار بن یاسر را کشتی؟ گفت: آری. دستت

را بده تا ببوسم. و گفت: آتش هرگز دست تو را تماس نخواهد کرد؛(1)

این در حالی است که پیامبر9 در حدیث صحیح السند فرمود: «انّ قاتل عمّار و سالبه فی النار؛(2) همانا قاتل عمار و کسی که لباس او را به سرقت می برد در آتش دوزخ است.

عدم کفر لعن کننده صحابه، از نظر ابن تیمیه

ابن تیمیه می گوید: «و اما من لعن و قبّح مطلقا فهذا محل الخلاف فیهم، لتردد الأمر بین لعن الغیظ و لعن الاعتقاد؛(3) که لعن و تقبیح به صورت مطلق کرده، پس آن محل اختلاف بین علماست، به دلیل تردد امر بین لعن شدید و لعن اعتقادی.»

دیدگاه ابن تیمیه درباره سبّ صحابه

ابن تیمیه می گوید:

و اما من سبّهم سبّا لایقدح فی عدالتهم و لا فی دینهم مثل وصف بعضهم بالبخل او الجبن او قله العلم او عدم الزهد فهذا الذی یستحق التأدیب و التعذیر و لا نحکم بکفره بمجرد ذلک؛(4)

کسانی که صحابه را به نوعی سبّ کرده اند که موجب قدح در عدالت و دین آنان نیست، مثل این که برخی افراد صحابه را به بخل یا ترس یا کمی علم یا بی زهدی توصیف می کنند، چنین

شخصی مستحق تأدیب یا تعذیر است، ولی به مجرد آن، حکم به کفر او نمی شود.

از مفهوم این عبارت استفاده می شود که سبّ صحابه در صورتی که موجب قدح در عدالت و دین آنان شود، کفر به حساب می آید.