تکفیر از دیدگاه علمای اسلام صفحه 387

ص: 408

عدم جواز تکفیر دشنام دهنده خلفا از سوی علمای اهل سنت

با مراجعه به عبارات علمای اهل سنت به دست می آید، بسیاری از آنان، تکفیر دشنام دهنده خلفا، حتی ابوبکر و عمر را جایز نمی دانستند.

ابن امیر الحاج در شرح منیه المصلّی می گوید: «انّ سابّ الشیخین ومنکر خلافتهما مما بناه علی شبهه لایکفّر؛(1) همانا دشنام دهنده ابوبکر و عمر و منکر خلافت آن دو در صورتی که مبتنی بر شبهه باشد، باعث تکفیر نمی شود.»

شیخ عبدالعزیز بن عبدالله بن باز می گوید: «و اذا سبّ الصدیق و عمر فهو محل خلاف، فمالک و جماعه یکفرونهم و المشهور عند الجمهور التفسیق و انّه کفر دون کفر؛(2) اگر کسی صدیق و عمر را دشنام دهد محل خلاف است، مالک و جماعتی او را تکفیر کرده اند، ولی مشهور نزد جمهور }اهل سنت{ فاسق بودن اوست و این که کفر اصغر دارد، نه اکبر.»

دشنام داده شدن حضرت علی7 از سوی معاویه

شکی نیست که معاویه نه تنها حضرت علی7 را دشنام می داد، بلکه دیگران را نیز به آن وادار کرده و این عمل زشت را سنت عمومی در مملکت

اسلامی کرده بود، در حالی که هیچ یک از علمای اهل سنت او را تکفیر نکرده اند.

مسلم به سندش از ابی وقّاص نقل کرده که گفت:

امر معاویه بن ابی سفیان سعدا فقال: ما منعک ان تسبّ اباتراب؟

فقال: امّا ما ذکرت ثلاثا قالهنّ له رسول الله فلن اسبّه لَأَن تکون لی واحده منهنّ احبّ إلیّ من حُمْر النعم؛ سمعت رسول الله یقول له خلفه فی بعض مغازیه فقال له علیّ: یا رسول الله! خلفتنی مع النساء و الصبیان. فقال له رسول الله: اما ترضی ان تکون منّی بمنزله هارون من موسی الاّ انّه لا نبوه بعدی.