تکفیر از دیدگاه علمای اسلام صفحه 388

ص:409

و سمعته یقول یوم خیبر: لأعطینّ الرایه رجلاً یحب الله و رسوله و یحبّه الله و رسوله، قال: فتطاولنا لها فقال: ادعوا لی علیا، فأتی به ارمد فبصق فی عینه و دفع الرایه إلیه ففتح الله علیه.

و لمّا نزلت هذه الآیه: {فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْنَآءَنا وَأَبْنَآءَکُمْ} دعا رسول الله علیا و فاطمه و حسنا و حسینا فقال: اللهم هؤلاء اهلی؛(1)

معاویه بن ابوسفیان، به سعد بن ابی وقاص دستور داد و گفت: چه چیز مانع تو شده، که اباتراب را دشنام دهی؟

گفت: تا زمانی که سه چیز را یاد می کنم که رسول خدا [درباره علی] فرمود، هرگز او را دشنام نمی دهم، و اگر یکی از آن ها، برای من بود از شترهای قرمز بهتر بود.

هنگام رفتن رسول خدا به برخی از جنگ ها، علی را جانشین خود قرار داد. حضرت عرض کرد: ای فرستاده خدا! مرا جانشین خود بر زنان و بچه ها قرار دادی؟ پیامبر فرمود: آیا راضی نمی شوی که نزد من، به منزله

هارون نزد موسی باشی، جز آن که بعد از من نبوت نیست.

و نیز در روز جنگ خیبر شنیدم که می فرمود: به طور حتم پرچم را به دست کسی می سپارم که خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نیز او را دوست دارند. سعد می گوید: ما سرک می کشیدیم که پیامبر فرمود: علی را برایم بخوانید. او را در حالی که چشم درد داشت آوردند و حضرت آب دهان در چشمش مالید و پرچم را به او داد و خداوند فتح و پیروزی را به دست او قرار داد.

و هنگامی که این آیه نازل شد: «پس بگو بیایید فرزندانمان و فرزندانتان را بخوانیم...» رسول خدا علی، فاطمه، حسن، حسین} را خواست و عرض کرد: بار خدایا! اینان اهل بیت من هستند.

ابن اثیر در الکامل تحت عنوان: «ذکر ترک سبّ امیرالمؤمنین» می گوید: