کتابخانه بالقرآن

زندگینامه حضرت آیه الله العظمی آقای حاج سید محمد صادق روحانی (مدظلّه) صفحه 565

صفحه 565

وعندی، وابوء بذنوبیفاغفرها لی، یا من لا تضره ذنوب عباده، وهوالغنی عن طاعتهم، والموفق من عمل صالحا منهمبمعونته ورحمته، فلک الحمد الهی وسیدی، الهی امرتنی فعصیتک، ونهیتنی فارتکبت نهیک فاصبحتلا ذابرائه لی فاعتذر، ولا ذاقوه فانتصر، فبای شئ استقبلک یا مولای، ابسمعی ام ببصری ام بلسانیام بیدی ام برجلی، الیس کلها نعمک عندی،وبکلها عصیتک یا مولای، فلک الحجه والسبیل علی، یا من سترنی من الاباء والامهات ان یزجرنی،ومن العشایر والاخوان ان یعیرونی، ومن السلاطین ان یعاقبونی، ولواطلعو یا مولای علی مااطلعت علیهمنی اذا ما انظرونی ولرفضونی وقطعونی، فهااناذایا الهی بین یدیک یا سیدی خاضع ذلیل حصیر حقیرلا ذو برائه فاعتذر، ولا دوقوه فانتصر، ولا حجهفاحتج بها، ولا قایل لم اجترح ولم اعمل سوء وما عسی الجحود ولو جحدت یا مولای ینفعنی، کیف وانیذلک، وجوارحی کلها شاهده علی بما قد عملت، وعلمت یقینا غیر ذی شک انک سائلی من عظایمالامور، وانک الحکم العدل الذی لا تجور،وعدلک مهلکی، ومن کل عدلک مهربی، فانتعذبنی یاالهی فبذنوبی بعد حجتک علی، وان تعف عنی فبحلمک وجودک وکرمک، لا اله الا انتسبحانک انی کنت من الظالمین، لا اله الا انتسبحانک انی کنت من المستغفرین، لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الموحدین، لا اله الا انتسبحانک انی کنت من الخائفین، لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الوجلین، لا اله الا انتسبحانک انی کنت من الراجین، لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الراغبین، لا اله الا انتسبحانک انی کنت من المهللین، لا اله الا انت سبحانک انی کنت من السائلین، لا اله الا انتسبحانک انی کنت من المستحبین، لا اله الا انت سبحانک انی کنت من المکبرین،

لا اله الا انتسبحانک ربی ورب ابائی الاولین، اللهم هذا ثنائی علیک ممجدا، واخلاصی لذکرک موحدا، واقراری بالائک معددا، وان کنت مقرا انی لم احصها لکثرتها وسبوغها وتظاهرها وتقادمهاالی حادث، مالم تزل تتعدنی به معها منذ خلقتنیوبراتنی من اول العمر من الاغناء من الفقر وکشفالضر وتسبیب الیسر ودفع العسر وتفریج الکربوالعافیه فی البدن والسلامه فی الدین، ولورفدنی علی قدر ذکر نعمتک جمیع العالمین من الاولینوالاخرین، ما قدرت ولا هم علی ذلک، تقدست وتعالیت من رب کریم عظیم رحیم، لا تحصی الاؤکولا یبلغ ثناؤک، ولا تکافی نعماؤک، صل علی محمدوآل محمد، واتمم علینا نعمک، واسعدنا بطاعتک،سبحانک لا اله الا انت اللهم انک تجیب المضطروتکشف السوء، وتغیث المکروه وتشفی السقیم،وتغنی الفقیر، وتجبر الکسیر، وترحم الصغیر، وتعینالکبیر، ولیس دونک ظهیر، ولا فوقک قدیر، وانت العلی الکبیر، یا مطلق المکبل الاسیر، یارازق الطفل الصغیر، یا عصمه الخائف المستجیر،یامن لاشریک له ولا وزیر، صل علی محمد وآل محمد، واعطنی فی هذه العشیه، افضل ما اعطیت وانلت احدا من عبادک من نعمه تولیها، والاء تجددهاوبلیه تصرفها وکربه تکشفها ودعوه تسمعها،وحسنه تتقبلها، وسیئه تتغمدها، انک لطیف بما تشاء وعلی کل شئ قدیر، اللهم انک اقربمن دعی، واسرع من اجاب، واکرم من عفی، واوسع من اعطی، واسمع من سئل، یا رحمن الدنیا والاخرهورحیمهما، لیس کمثلک مسئول ولا سواک مامول،دعوتک فاجبتنی، وسئلتک فاعطیتنی، ورغبت الیک فرحمتنی، ووثقت بک فنجیتنی، وفزعت الیک فکفیتنی، اللهم فصل علی محمد عبدک ورسولک ونبیک، وعلی اله الطیبین الطاهرین اجمعینوتمم لنا نعمائک، وهنئنا عطائک، واکتبنا لک شاکرین، ولا لائک ذاکرین، امین امین رب العالمیناللهم یا من ملک فقدر، وقدر فقهر، وعصی فستر واستغفر فغفر، یا غایه الطالبین الراغبین ومنتهی امل

الراجین، یا من احاط بکل شئ علما،ووسع المستقیلین رافه ورحمه وحلما، اللهمانا نتوجه الیک فی هذه العشیه، التی شرفتها وعظمتها بمحمد نبیک ورسولک، وخیرتک منخلقک، وامینک علی وحیک، البشیر النذیر،السراج المنیر، الذی انعمت به علی المسلمین، وجعلته رحمه للعالمین، اللهم فصل علی محمدوآل محمد، کما محمد اهل لذلک منک یا عظیم فصل علیه وعلی اله المنتجبین الطیبین الطاهرین اجمعین، وتغمدنا بعفوک عنا، فالیک عجتالأصوات بصنوف اللغات، فاجعل لنا اللهم فی هذه العشیه نصیبا من کل خیر تقسمه بینعبادک، ونور تهدی به ورحمه تنشرها، وبرکه تنزلها وعافیه تجللها ورزق تبسطه، یا ارحمالراحمین، اللهم اقلبنا فی هذا الوقت منجحین مفلحین مبرورین غانمین، ولا تجعلنا من القانطینولاتخلنا من رحمتک، ولا تحرمنا مانؤمله من فضلک، ولا تجعلنا من رحمتک محرومین، ولالفضل ما نؤمله من عطائک قانطین، ولا تردناخائبین، ولا من بابک مطرودین، یا اجود الأجودینواکرم الأکرمین، الیک اقبلنا موقنین، ولبیتکالحرام امین قاصدین، فاعنا مناسکنا، واکمل لنا حجنا واعف عنا وعافنا، فقد مددنا الیک ایدینافهی بذله الاعتراف موسومه اللهم فاعطنا فی هذه العشیه ما سئلناک، واکفنا ما استکفیناکفلا کافی لنا سواک، ولا رب لنا غیرک، نافذ فیناحکمک، محیط بنا علمک، عدل فینا قضاؤک،اقض لنا الخیر، واجعلنا من اهل الخیر، اللهم اوجب لنا بجودک عظیم الأجر وکریم الذخر ودوامالیسر، واغفرلنا ذنوبنا اجمعین، ولا تهلکنا مع الهالکین، ولا تصرف عنا رافتک ورحمتک یا ارحمالراحمین، اللهم اجعلنا فی هذا الوقت ممن سئلک فاعطیته، وشکرک فزدته، وثاب الیکفقبلته، وتضل الیک من ذنوبه کلها فغفرتهاله، یاذاالجلال والاکرام، اللهم ونقنا وسددناواعصمنا، واقبل تضرعنا یا خیر من سئل ویا ارحم من استرحم، یا من لا یخفی علیه اغماض الجفون،ولالحظ العیون، ولا ما استقر فی المکنون، ولاما انطوت

علیه مضمرات القلوب، الا کل ذلک قد احصاه علمک ووسعه حلمک، سبحانک وتعالیت عما یقول الظالمون علوا کبیرا، تسبح لک السموات السبع والأرضون ومن فیهن، وانمن شئ الا یسبح بحمدک، فلک الحمد والمجد وعلوالجد، یاذالجلال والاکرام والفضل والانعام،والأیادی الجسام وانت الجواد الکریم الرؤف الرحیم اللهم اوسع علی من رزقک الحلال، وعافنی فی بدنی ودینی، وامن خوفی واعتق رقبتی من النار، اللهم لا تمکر بیولا تستدرجنی، ولاتخدعنی، وادرء عنی شر فسقه الجن والانس،سپس حضرت سر ودیده خود را به آسمان بلند کردند وبا چشم گریان وصدای بلند گفتند:

یا اسمع السامعین، یاابصر الناظرین، ویااسرع الحاسبین، ویاارحم الراحمین، صل علی محمد و آلمحمد الساده المیامین واسئلک اللهم حاجتی التی ان اعطیتنیها لم یضرنی ما منعتنی، وان منعتنیهالم ینفعنی ما اعطیتنی، اسئلک فکاک رقبتی من النار، لا اله الا انت وحدک لا شریک لک، لکالملک ولک الحمد وانت علی کل شی قدیر یا رب یا رب و جمله (یا رب) را بسیار تکرار کردند. وکسانی کهدور آن حضرت بودند به دعای ایشان گوش داده وآمینمی گفتند، آنگاه صدایشان به گریه بلند شد تا آن که خورشید غروب کرد وروانه مشعر الحرام شدند.

تا این جا دعای امام حسین علیه السلام طبق روایت مرحوم کفعمی تمام می شود، ولی سید ابن طاووس علیه الرحمه این ذیل را نیز اضافه نموده است.

الهی انا الفقیر فی غنای فکیف لا اکون فقیرا فی فقری الهی انا الجاهل فی فکیف لا اکون جهولا فی جهلی،الهی ان اختلاف تدبیرک وسرعه طواء مقادیرکمنعا عبادک العارفین بک عن السکون الی عطاءوالیاس منک فی بلاء، الهی منی ما یلیق بلؤمی ومنک ما یلیق بکرمک، الهی

وصفت نفسک بالطفوالرافه لی قبل وجود ضعفی، افتمنعنی منهما بعدوجود ضعفی، الهی ان ظهرت المحاسن منی فبفضلکولک المنه علی، وان ظهرت المساوی منی فبعدلکولک الحجه علی، الهی کیف تکلنی وقد تکفلت لی،وکیف اضام وانت الناصرلی، ام کیف اخیب وانت الحفی بی،ها انا اتوسل الیک بفقری الیک، وکیفاتوسل الیک بما هو محال ان یصل الیک، وهو ام کیف اشکو الیک حالی وهو لا یخفی علیک، ام کیف اترجمبمقالی وهو منک برز الیک، ام کیف تخیب امالیوهی قد وفدت الیک، ام کیف لا تحسن احوالی وبک قامت، الهی ما الطفک بی مع عظیم جهلی، وما ارحمک بی قبیح فعلی، الهی ما اقربک منی وابعدنی عنک، وما ارافک بی فما الذی یحجبنیعنک، الهی علمت باختلاف الاثار وتنقلات الأطوار ان مرادک منی ان تتعرف الی فی کل شئحتی لا اجهلک فی شئ، الهی کلما اخرسنی لؤمی انطقنی کرمک، وکلما ایستنی اوصافی اطمعتنیمنک، الهی من کانت محاسنه مساوی، فکیف لاتکون مساویه مساوی، ومن کانت حقایقه دعاوی فکیف لا تکون دعاویه دعاوی، الهی حکمک النافذومشیتک القاهره لم یترکالذی مقال مقالا، ولا لذی حال حالا، الهی کم من طاعه بنیتها، وحاله شیدتها، هدم اعتمادی علیها عدلک، بلاقالنی منها فضلک، الهی انک تعلم انی وان لم تدم الطاعه منی فعلا جزما، فقد دامت محبه وعزماالهی کیف اعزم وانت القاهر، وکیف لا اعزم وانت الامر، الهی ترددی فی الاثار یوجب بعدالمزادفاجمعنی علیک بخدمه توصلنی الیک، کیف یستدل علیک بما هو فی وجوده مفتقر الیک،ایکون لغیرک من الظهور مالیس لک حتی یکون هو المظهر لک، متی غبت حتی تحتاج الی دلیلیدل علیک، ومتی بعدت حتی تکون الاثارهی التی توصل الیک، عمیت عین لا تراک علیهارقیبا،

وخسرت صفقه عبد لم تجعل له من حبکنصیبا، الهی امرت بالرجوع الی الاثار، فارجعنی الیک بکسوه الأنوار وهدایه الاستبصار حتیارجع الیک منها کما دخلت الیک منها مصون السر عن النظر الیها، ومرفوع الهمه عن الاعتمادعلیها، انک علی کل شی قدیر، الهی هذا ذلی ظاهربین یدیک، وهذا حالی لایخفی علیک، منکاطلب الوصول الیک، وبک استدل علیک،فاهدنی بنورک الیک، واقمنی بصدق العبودیهبین یدیک، الهی علمنی من علمک المخزون، وصنی بسترک المصون، الهی حققنی بحقایق اهل القربواسئلک بی مسلک اهل الجذب، الهی اغننی بتدبیرکلی عن تدبیری وباختیارک عن اختیاری، واوقفنی علی مراکز اضطراری، الهی اخرجنی من ذل نفسی،وطهرنی من شکی وشرکی قبل حلول رمسی، بک انتصر فانصرنی، وعلیک اتوکل فلاتکلنی، وایاکاسئل فلاتخیبنی، وفی فضلک ارغب فلا تحرمنیوبجنابک انتسب فلاتبعدنی، وببابک اقف فلاتطردنیالهی تقدس رضاک ان یکون له عله منک، فکیفیکون له عله منی، الهی انت الغنی بذاتک ان یصل الیک النقع منک، فکیف لا تکون غنیا عنی الهی ان القضاء والقدر یمنینی، وان الهوی بوشایق الشهوه اسرنی، فکن انت النصیر لی حتی تنصرنی وتبصرنی، واغننی بفضلک حتی استغنی بک عن طلبی، انت الذی اشرقت الأنوار فی قلوب اولیائکحتی عرفوک ووحدوک، انت الذی ازلت الأغیارعن قلوب احبائک حتی لم یحبوا سواک ولم یلجئواالی غیرک، انت المونس لهم حیث اوحشتهم العوالموانت الذی هدیتهم حیث استبانت لهم المعالم ماذا وجد من فقدک، وما الذی فقد من وجدکلقد خاب من رضی دونک بدلا، کیف یرجی سواک وانت ما قطعت الاحسان، وکیف یطلب من غیرکوانت مابدلت عاده الامتنان، یا من اذاق احبائه حلاوه المؤانسه فقاموا بین یدیه متملقینویا من البس اولیائه ملابس هیبته، فقاموابین یدیه مستغفرین، انت الذاکر قبلالذاکرین وانت البادی بالاحسان قبل

توجه العابدین وانت الجواد بالعطاء قبل طلبالطالبین وانت الوهاب ثم لما وهبت لنا من المستقرین الهی اطلبنی برحمتک حتی اصلالیک، واجذبنی بمنک حتی اقبل علیک،الهی ان رجائی لا ینقطع عنک وان عصیتک کما ان خوفی لا یزایلنی وان اطعتک، فقددفعتنی العوالم الیک، وقد اوقعنی علمی بکرمکعلیک، الهی کیف اخیب وانت املی، ام کیف اهان وعلیک متکلی، الهی کیف استعز والیکنسبتنی الهی کیف لا افتقر وانت الذی فی الفقراء اقمتنی ام کیف افتقر وانت الذی بجودک اغنیتنی، وانت الذی لا اله غیرکتعرفت لکل شئ فما جهلک شئ، وانت الذی تعرفت الی فی کل شئ فرایتک ظاهرا فی کل شئ وانت الظاهر لکل شئ، یا من استوی برحمانیته فصار العرش غیبا فی ذاته، محقتالاثار بالاثار ومحوت الاغیار بمحیطات افلاکالأنوار، یا من احتجب فی سرادقات عرشه عن ان تدرکه الأبصار، یا من تجلی بکمال بهائهفتحققت عظمته الاستواء، کیف تخفی وانت الظاهر، ام کیف تغیب وانت الرقیب الحاضرانک علی کل شئ قدیر، والحمد لله وحده.