احکام نوجوانان (صافی) صفحه 100

مسألۀ 289- در این موارد، در سفر، نماز باید تمام خوانده شود:

1- قبل از آن که هشت فرسخ برود، از وطن خود می‌گذرد و یا در جایی ده روز می‌ماند.

2- از اول قصد نداشته است به سفر هشت فرسخی برود و بدون قصد، این مسافت را پیموده است؛ مثل کسی که به دنبال گمشده‌ای می‌گردد.

3- در بین راه از قصد سفر برگردد؛ یعنی قبل از رسیدن به چهار فرسخ، از رفتن منصرف شود.

4- کسی که شغل او مسافرت است، مثل رانندۀ قطار و ماشینهای برون شهری، خلبان، ملوان (در سفری که شغل اوست).

5- کسی که برای کارش بطور متعارف بین ده روز، حدّ اقل یک بار به مسافرت می‌رود؛ مانند دانش‌آموزی که برای تحصیل به شهر دیگر می‌رود و هر جمعه به وطن خود برمی‌گردد.

6- کسی که به سفر حرام می‌رود؛ مانند سفری که موجب اذیّت پدر و مادر باشد.

مسألۀ 290- در این مکانها نماز تمام است:

در وطن.