احکام نوجوانان (صافی) صفحه 99

تقریباً 45 کیلومتر است.

مسألۀ 286- اگر مسافر از جایی که نمازش تمام است؛ مثل وطن، حد اقل چهار فرسخ می‌رود و چهار فرسخ برمی‌گردد، نمازش در این سفر هم شکسته است.

مسألۀ 287- کسی که به مسافرت می‌رود، زمانی باید نمازش را شکسته بخواند که حد اقل به مقداری دور شود که اذان آنجا را نشنود و اهل آنجا او را نبینند و نشانۀ آن این است که اهل آنجا را نبیند و چنانچه قبل از آن که به این مقدار دور شود، بخواهد نماز بخواند، باید نماز را تمام بخواند.

مسألۀ 288- اگر به جایی می‌رود که دو راه دارد، یک راه آن کمتر از هشت فرسخ و راه دیگر آن هشت فرسخ یا بیشتر باشد، چنانچه از راهی که هشت فرسخ است برود، باید نماز را شکسته بخواند و اگر از راهی که هشت فرسخ نیست برود، باید نماز را چهار رکعتی بخواند؛ مثلًا اگر از وطن به روستایی می‌رود که دو راه دارد؛ یک راه 4 فرسخ است و راه دیگر 3 فرسخ، اگر از راه اوّل برود و از همان راه برگردد، نمازش در بین راه و در آن روستا، شکسته است.

ولی اگر از راه اوّل برود و از راه دیگر برگردد و یا از راه دوّم برود و از همان راه برگردد، چون مجموع سفر کمتر از 8 فرسخ می‌باشد، نماز در بین راه و در آن روستا تمام است.