ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 11

میهمانداری ابراهیم خلیل علیه السلام

امام صادق علیه السلام فرمود: حضرت ابراهیم علیه السلام ابا اضیاف، یعنی پدر همه میهمان نوازها بود. هر وقت که میهمان نداشت از خانه بیرون می شد و در خانه را می بست و کلیدهایش را بر می داشت و دنبال میهمان می رفت.(1)

یکی از دلایلی که حضرت ابراهیم علیه السلام به مقام بلند خلت و خلیل اللهی رسید، میهمان دار بودن اوست. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:

ما اتخذ الله إبراهیم خلیلا إلا لإطعامه الطعام و صلاته باللیل و الناس نیام؛(2) خداوند متعال جناب ابراهیم را خلیل خود نکرد، مگر به خاطر اطعام نمودنش و نیز به واسطه نماز شب خواندنش در

هنگامی که مردم خواب بودند.

حضرت ابراهیم علیه السلام سعی می کرده است همیشه در خانه اش میهمان باشد. اگر هم میهمان نمی آمد، می گشت و میهمانی پیدا می کرد. یک موقع کسی را پیدا نکرد. کسی را برای اطعام به خانه آورد و به او گفت: در وقت غذا خوردن مستحب است بسم الله بگویی. گفت: من کافرم و خدا را قبول ندارم. گفت: اگر خدا را قبول نداری، من هم به تو غذا نمیدهم و او را بیرون کرد.

خدا به ابراهیم گفت: چرا میهمان را بیرون کردی؟ گفت: چون تو را قبول نداشت. خدای متعال فرمود: این یک عمری ما را قبول نداشته و ما رزق و روزی او را داده ایم. تو یک روز نتوانستی کار مرا بکنی و از او پذیرایی بکنی. یعنی ایمان شرط آب و غذا دادن به کسی نیست.