ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 115

اطعام امام سجاد علیه السلام

ابوحمزه ثمالی می گوید: روز جمعه ای با علی بن الحسین علیه السلام نماز صبح را در مدینه به جای آوردیم. آنگاه حضرت به کنیز خود سکینه فرمودند: هر سائلی را که از در خانه او می گذرد اطعام نماید. ابوحمزه می گوید: گفتم: ممکن است بعضی از آنها واقعا مستحق اطعام نباشند. حضرت در پاسخ فرمودند: خوف آن دارم که در این میان مستحقی از در خانه ام بی بهره بیرون رود و در مورد ما اهل بیت همان حادثه ای تکرار شود که در باره یعقوب اتفاق افتاد.

عادت یعقوب بر آن بود که هر روز قوچی را قربانی می کرد و مقداری از آن را به صدقه در میان مستمندان تقسیم می نمود. شبی به هنگام افطار سائلی روزه دار و مؤمن به نام «ذمیال» بر در خانه یعقوب حاضر گشت و از اهل خانه خواست تا مقداری از طعام خویش را به او که گرسنه و غریب است تصدق نمایند. اما اهل خانه حرف او را باور نکردند.

ذمیال با ناامیدی از آنجا دور شد و در حالی که از گرسنگی به خود می پیچید، شب را با حمد و سپاس الهی به صبح رسانید. از طرفی یعقوب و فرزندانش آن شب را با شکمی سیر خوابیدند و مقداری از غذای آنها نیز از شب قبل اضافه مانده بود.

صبح فردا خداوند به سوی یعقوب وحی فرستاد که ای یعقوب، تو به بنده مخلص من ذمیال رحم نیاوردی و او را از کنار خانه ات با شکمی گرسنه راندی، در حالی که در منزل غذای کافی در دسترس داشتید. اینک تو و