- پیش گفتار 1
- اشاره 4
- ایثار اهل بیت علیهم السلام 5
- منزلت ایثار 8
- سیرۀ امام مجتبی علیه السلام 10
- اکرام میهمان کافر 12
- برکت میهمان 13
- مشاهدۀ برکات میهمان 14
- از صفات خدا 16
- ارزش گرامی داشتن میهمان 17
- قوت روح 19
- آتش بخل 20
- مشرک سخاوتمند در قیامت 21
- کشش سخاوت و میهمانداری 23
- میهمان دوستی 24
- راه بهشت 25
- اشاره 27
- صدای پای میهمان 29
- دور هم غذا خوردن 30
- میهمانی ساده و مختصر 31
- هزینه کردن برای مجالس اهل بیت علیهم السلام 32
- ادب اهل بیت علیهم السلام 34
- اطعام مؤمن 35
- ضیافت ابراهیم علیه السلام 36
- میهمانی پر برکت 38
- سه نکته کلیدی 40
- اشاره 40
- 1)مراعات حق همسایه 41
- 3)سخن خوب، یا سکوت 43
- توصیه های امیرالمؤمنین علیه السلام 44
- اشاره 48
- انفاق مازاد بر نیاز 51
- سه عمل برگزیده 52
- اشاره 52
- 1)اطعام طعام 53
- 2)افشای سلام 54
- 3)خلوت شب 56
- همت در اطعام 58
- فاصله گرفتن از آتش جهنم 59
- انفاق به دست خویش 60
- یک لقمه در برابر یک لقمه 61
- برتری میهمان 61
- میهمان امام زمان علیه اللسام 62
- برترین اعمال 64
- پذیرایی معنوی 65
- تغییر شخصیت 67
- اشاره 69
- شناختن صاحبخانه 70
- تأثیر لقمه حرام 71
- تعفن غذای حرام 72
- طعام سخاوتمند و بخیل 73
- غذای ربا خوار 74
- پرهیز از بخیل 75
- اطاعت از صاحبخانه 77
- تجسس ممنوع 79
- احترام به میهمان 79
- اکرام بدون شرط 80
- میهمان نوازی عرب ها 81
- کمک به میهمان 82
- به خدمت گرفتن میهمان 84
- پذیرایی از میهمان 87
- پرهیز از بیان مشکلات و مصائب 89
- تواضع امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر میهمان 91
- اشاره 96
- بی تکلفی در میهمانی 99
- بیزاری از تکلف 101
- پذیرش میهمانی با سه شرط 103
- پیشدستی میزبان در غذا خوردن 104
- میهمانی های بدون دعوت 105
- میهمان های سرزده 107
- نشانه محبت به میزبان 108
- مدت میهمانی 110
- دعوت فقرا و اغنیا برای میهمانی 112
- اکرام میهمانان اهل بیت علیهم السلام 117
- قبول دعوت 118
- کوچک نشمردن غذای میهمانی 120
- پرهیز از شرمنده کردن میهمان 122
- حل مشکلات 124
- اشاره 125
کان رسول الله صلی الله علیه وآله وسلم یجیب الدعوه؛(1) شیوه رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم این بود که دعوت را پذیرا می شدند.
امام صادق علیه السلام هم فرمودند:
من الحقوق الواجبات للمؤمن علی المؤمن أن یجیب دعوته؛(2) از حقوق واجب مؤمن بر مؤمن این است که چون دعوتش کنند بپذیرد.
در توصیه های پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله وسلم هم می خوانیم:
أوصی الشاهد من أمتی و الغائب أن یجیب دعوه المسلم ولو علی خمسه أمیال فإن ذلک من الدین؛ سفارش کنم حاضر و هم غائب امتم را که دعوت مسلمان را بپذیرند، هرچند مسافت پنج
میل (ده کیلومتر) باشد؛ زیرا این از دینداری است.
خود آن حضرت فرمودند:
لو أن مؤمنا دعانی إلی ذراع شاه لاجبته و کان ذلک من الدین أبی الله لی زی المشرکین والمنافقین و طعامهم؛(3) اگر مؤمنی مرا برای صرف پاچه گوسفندی دعوت کند، بپذیرم که آن از دینداری است. خدا برای من نخواسته است که شیوه بت پرستان و منافقان و خوراکشان را پیش گیرم.
حتی در روایتی اجابت نکردن دعوت مؤمن جفا شمرده شده است. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند:
ثلاثه من الجفاء أن یصحب الرجل الرجل فلا یسأله عن اسمه
1- المحاسن، ج 2، ص 410؛ بحار الأنوار، ج 72، ص 447.
2- بحار الأنوار، ج 72، ص 447.
3- بحار الأنوار، ج 72، ص 448.