- پیش گفتار 1
- اشاره 4
- ایثار اهل بیت علیهم السلام 5
- منزلت ایثار 8
- سیرۀ امام مجتبی علیه السلام 10
- اکرام میهمان کافر 12
- برکت میهمان 13
- مشاهدۀ برکات میهمان 14
- از صفات خدا 16
- ارزش گرامی داشتن میهمان 17
- قوت روح 19
- آتش بخل 20
- مشرک سخاوتمند در قیامت 21
- کشش سخاوت و میهمانداری 23
- میهمان دوستی 24
- راه بهشت 25
- اشاره 27
- صدای پای میهمان 29
- دور هم غذا خوردن 30
- میهمانی ساده و مختصر 31
- هزینه کردن برای مجالس اهل بیت علیهم السلام 32
- ادب اهل بیت علیهم السلام 34
- اطعام مؤمن 35
- ضیافت ابراهیم علیه السلام 36
- میهمانی پر برکت 38
- سه نکته کلیدی 40
- اشاره 40
- 1)مراعات حق همسایه 41
- 3)سخن خوب، یا سکوت 43
- توصیه های امیرالمؤمنین علیه السلام 44
- اشاره 48
- انفاق مازاد بر نیاز 51
- اشاره 52
- سه عمل برگزیده 52
- 1)اطعام طعام 53
- 2)افشای سلام 54
- 3)خلوت شب 56
- همت در اطعام 58
- فاصله گرفتن از آتش جهنم 59
- انفاق به دست خویش 60
- یک لقمه در برابر یک لقمه 61
- برتری میهمان 61
- میهمان امام زمان علیه اللسام 62
- برترین اعمال 64
- پذیرایی معنوی 65
- تغییر شخصیت 67
- اشاره 69
- شناختن صاحبخانه 70
- تأثیر لقمه حرام 71
- تعفن غذای حرام 72
- طعام سخاوتمند و بخیل 73
- غذای ربا خوار 74
- پرهیز از بخیل 75
- اطاعت از صاحبخانه 77
- تجسس ممنوع 79
- احترام به میهمان 79
- اکرام بدون شرط 80
- میهمان نوازی عرب ها 81
- کمک به میهمان 82
- به خدمت گرفتن میهمان 84
- پذیرایی از میهمان 87
- پرهیز از بیان مشکلات و مصائب 89
- تواضع امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر میهمان 91
- اشاره 96
- بی تکلفی در میهمانی 99
- بیزاری از تکلف 101
- پذیرش میهمانی با سه شرط 103
- پیشدستی میزبان در غذا خوردن 104
- میهمانی های بدون دعوت 105
- میهمان های سرزده 107
- نشانه محبت به میزبان 108
- مدت میهمانی 110
- دعوت فقرا و اغنیا برای میهمانی 112
- اکرام میهمانان اهل بیت علیهم السلام 117
- قبول دعوت 118
- کوچک نشمردن غذای میهمانی 120
- پرهیز از شرمنده کردن میهمان 122
- حل مشکلات 124
- اشاره 125
حضرت امیر علیه السلام بیشتر در جنگها و جبهه ها بودند. صدمات فراوانی به ایشان وارد می شد، ولی می فرماید: من وقتی وارد خانه میشدم و چشمم به حضرت زهرا سلام الله علیها می افتاد، تمام هم و غم و غصه از دل من بیرون می رفت. حضرت زهرا سلام الله علیها را طوری معرفی نکنیم که مدام مشغول ناله و گریه بوده اند. این خلاف واقع است.
ادب اهل بیت علیهم السلام
امام عسکری علیه السلام فرمودند:
لیس من الأدب إظهار الفرح عند المحزون؛(1) شادمانی کردن در حضور شخص محزون دور از ادب است. مرحوم آقای دولابی می فرمودند: اهل دنیا غمگین هستند. همه مردم مصیبت دنیا را دارند. از این رو امامان ما خوشی هاشان را ظاهر نمی کردند. چون مردم کشش نداشتند. نکته ظریف دیگر هم این است که در غم و غصه و مصیبت و گریه زمینه گناه کمتر است. کسی که فامیلش فوت شده، به قبرستان می رود و به یاد آخرت می افتد. ولی در شادی زمینه گناه بیشتر است.
فرمودند: اهل بیت الله علیهم السلام سرورشان را ظاهر نمی کردند. حضرت زهرا سلام الله علیها در یک مقطعی مصائب برایشان سنگین بود و دفاع می کردند.
در روایات در حالات پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم آمده است:
و کان أکثر الناس تبسما؛(2) پیامبر گرامی صلی الله علیه وآله وسلم بیش از همه مردم متبسم بود.
1- مناقب آل أبی طالب علیه السلام ج 1، ص 146؛ بحارالانوار، ج 75، ص374.
2- بحار الانوار، ج 16،ص 228.