- پیش گفتار 1
- اشاره 4
- ایثار اهل بیت علیهم السلام 5
- منزلت ایثار 8
- سیرۀ امام مجتبی علیه السلام 10
- اکرام میهمان کافر 12
- برکت میهمان 13
- مشاهدۀ برکات میهمان 14
- از صفات خدا 16
- ارزش گرامی داشتن میهمان 17
- قوت روح 19
- آتش بخل 20
- مشرک سخاوتمند در قیامت 21
- کشش سخاوت و میهمانداری 23
- میهمان دوستی 24
- راه بهشت 25
- اشاره 27
- صدای پای میهمان 29
- دور هم غذا خوردن 30
- میهمانی ساده و مختصر 31
- هزینه کردن برای مجالس اهل بیت علیهم السلام 32
- ادب اهل بیت علیهم السلام 34
- اطعام مؤمن 35
- ضیافت ابراهیم علیه السلام 36
- میهمانی پر برکت 38
- سه نکته کلیدی 40
- اشاره 40
- 1)مراعات حق همسایه 41
- 3)سخن خوب، یا سکوت 43
- توصیه های امیرالمؤمنین علیه السلام 44
- اشاره 48
- انفاق مازاد بر نیاز 51
- اشاره 52
- سه عمل برگزیده 52
- 1)اطعام طعام 53
- 2)افشای سلام 54
- 3)خلوت شب 56
- همت در اطعام 58
- فاصله گرفتن از آتش جهنم 59
- انفاق به دست خویش 60
- برتری میهمان 61
- یک لقمه در برابر یک لقمه 61
- میهمان امام زمان علیه اللسام 62
- برترین اعمال 64
- پذیرایی معنوی 65
- تغییر شخصیت 67
- اشاره 69
- شناختن صاحبخانه 70
- تأثیر لقمه حرام 71
- تعفن غذای حرام 72
- طعام سخاوتمند و بخیل 73
- غذای ربا خوار 74
- پرهیز از بخیل 75
- اطاعت از صاحبخانه 77
- تجسس ممنوع 79
- احترام به میهمان 79
- اکرام بدون شرط 80
- میهمان نوازی عرب ها 81
- کمک به میهمان 82
- به خدمت گرفتن میهمان 84
- پذیرایی از میهمان 87
- پرهیز از بیان مشکلات و مصائب 89
- تواضع امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر میهمان 91
- اشاره 96
- بی تکلفی در میهمانی 99
- بیزاری از تکلف 101
- پذیرش میهمانی با سه شرط 103
- پیشدستی میزبان در غذا خوردن 104
- میهمانی های بدون دعوت 105
- میهمان های سرزده 107
- نشانه محبت به میزبان 108
- مدت میهمانی 110
- دعوت فقرا و اغنیا برای میهمانی 112
- اکرام میهمانان اهل بیت علیهم السلام 117
- قبول دعوت 118
- کوچک نشمردن غذای میهمانی 120
- پرهیز از شرمنده کردن میهمان 122
- حل مشکلات 124
- اشاره 125
به سوی او صعود می کند، و عمل صالح آن را بالا می برد.
عمل صالح گفتار پاکیزه را بالا می برد و به اوج می رساند. انسان باید حرف خوب بزند، خیرش هم به دیگران برسد، اطعام هم بدهد. میهمانی هم فقط به خوراک و خوراندن نیست. افرادی هم هستند که با علم خود از دیگران پذیرایی می کنند.
مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنْفِقُونَ؛(1) و از آنچه به آنها روزی داده ایم، انفاق می کنند.
بزرگان با دعاهایشان از ما پذیرایی می کنند، با علم و دانش و صفات و اخلاق و محبتشان از ما پذیرایی می کنند. اگر انسان پول ندارد، با محبت از دیگران پذیرایی کند. از آنان دلجویی کند، در غم و شادی آنها شریک شود. همدل و همنوا شود. میهمانی را هم توسعه بدهیم. ما که در خانه مان جا نداریم، پول هم نداریم، با همه چیز می شود پذیرایی کرد.
اگر نمی توانیم با مال پذیرایی کنیم، ولی با اخلاق خوب و خوش رویی می توان. حداقل آن یک سلام کردن است. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم به فرزندان عبدالمطلب فرمودند:
یا بنی عبد المطلب إنکم لن تسعوا الناس بأموالکم فالقوهم بطلاقه الوجه و حسن البشر؛(2)ای فرزندان عبدالمطلب، شما نمی توانید با اموال خود به همه مردم گشایش دهید، پس با چهره باز و خوشرویی با آنان برخورد کنید.
1- سوره انفال، آیه 3.
2- الکافی، ج 2، ص 103؛ مشکاه الأنوار، ص 222؛ بحار الانوار، ج 71، ص 169.