ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 68

شخصیت دیگری شدند.

در حالات مرحوم ملا حسین قلی همدانی نوشته اند: یکی از شیوخ عرب که انسان مغرور و بی باک و شری بود، با اعوان و انصارش به زیارت آمده بود و برای خودش قیافه گرفته بود. ملا حسین قلی همدانی هم با شاگردانش در صحن امیرالمؤمنین علیه السلام بودند.

آن شیخ عرب با حالت تحقیر آمیزی گفت: این شیخ ها چه می گویند؟ این کیست که اینجا نشسته؟ ملا حسین قلی سرش را بالا می آورد و از او می پرسد: اسمت چیست؟ می گوید: ابو فره. می گوید: «أفرتت من الله أمن رسوله؛ از خدا فرار کرده ای یا از پیغمبر؟» که این قدر غرور تو را گرفته است.

این کلام او را منقلب و متحول می کند و دست از همه بدی هایش می کشد. بعد از مدت کمی از خوف خدا از دنیا می رود و ملا حسین قلی به تشییع جنازه او می رود و بر او نماز می خواند. در دعای ندبه می خوانیم:

وانظر إلینا نظره رحیمه، نستکمل بها الکرامه عندک، ثم لا تصرفها عنا بجودک؛ و بر ما به نظر لطف و رحمت نظر فرما تا با آن نظر لطف کرامت نزد تو را به حد کمال برسانیم. آن گاه دیگر هرگز نظر لطف را از ما برمگیر!