ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 90

روحی و مادی و معنوی هست، به میهمان انتقال ندهد و کام میهمان را تلخ نکند. اگر کسی از فامیل و دوست و رفیق میهمان شما شده است، ننشینید از مشکلات اقتصادی و قسط عقب افتاده خود برای او بگویید تا دیگر میل به غذا هم نداشته باشد و اصلا از آمدن پشیمان شود. یا این که از مصیبت های خود برایش بگویید.

کتمان مصائب و کتمان فقر از صفات ارزشمند است و در روایات به آن خیلی سفارش شده است. از گنجهای بهشت است. اگر مصیبت و یا حادثه تلخی پیش آمده است، با بیان آن میهمان خود را غصه دار نکنید.

مرحوم آیت الله بهاء الدینی می فرمودند: شبی با جمعی از اهل علم منزل کسی میهمان بودیم. در همان شب پسر جوانش در حادثه ای از دنیا رفته بود. به خانواده و مادرش خبر داده بودند. این آقا رفته بود و از خانواده خواهش کرده بود آرام باشید. امشب میهمان داریم. نگذاشته بود ما متوجه شویم. چون اگر متوجه میشدیم، کام ما خیلی تلخ می شد. این مصیبت بزرگ را کنترل کرده بود تا مصائب به ما نرسد. اینها خیلی ارزش دارد.

در حالات میرزا جواد آقای ملکی آمده است: ایشان هر سال روز عید غدیر را بسیار بزرگ می داشت و جشن مفصلی می گرفت. در یکی از این روزهای غدیر فرزند نوجوانش می رود آب بیاورد، در حوض آب می افتد و جان می دهد. به خانواده اش می گوید: سر و صدا نکنید تا از میهمانها پذیرایی کنیم. موقع خداحافظی به بعضی از میهمان ها می گوید: خدا به ما عیدی داده است. فردا بیایید تشیع جنازه. نگذاشت میهمانها از پذیرایی بمانند. باید خودمان را سپر تلخیها و ناگواریها و مصیبت ها قرار دهیم تا میهمان خوش باشد.