ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 93

بریزد. هیچ شخصیتی این کار را نمی کند. معمولا ما به پادگانها که می رویم سربازها می آیند پذیرایی می کنند. در یک مراسمی یک فرمانده خوش ذوق به سربازها گفته بود: شماها بنشینید تا فرمانده ها بیایند از شما پذیرایی کنند. بعد بین آن سربازها چگونه مطیع می شوند.

این اسلام است. امیر المؤمنین علیه السلام از قنبر آفتابه و لگن را گرفت تا خودش دست میهمانش را بشوید. «و صب» یعنی از جا پریدند و آفتابه و لگن را از دست قنبر گرفتند.

«فتمرغ الرجل فی التراب وقال یا أمیر المؤمنین الله یرانی و أنت تصب علی یدی»، آن مرد به خاک افتاد و گفت: آیا خدای من بنگرد که تو آب به دستهایم بریزی؟!

گفت: من غلط می کنم که شما دست مرا بشویید. من بنشینم که شما دست مرا بشویید؟! من در محضر خدا خجالت نکشم، آب نشوم، خاک نشوم، که بنشینم و دستم را دراز کنم أمیر المؤمنین دست مرا بشوید؟ بعد ببینید حضرت چه می فرماید. فرمودند:

اقعد و اغسل فإن الله عز و جل یراک و أخوک الذی لا یتمیز منک و لا یتفضل علیک یخدمک یرید بذلک فی خدمته فی الجنه مثل عشره أضعاف عدد أهل الدنیا و علی حسب ذلک فی ممالیکه فیها؛ بنشین و بشوی که خدای عز و جل تو و برادرت را که امتیاز و فضیلتی بر تو ندارد ببیند که به تو خدمت می کند، تا در بهشت ده برابر مردم دنیا به او خدمت کنند و به همان اندازه هم غلام دارد.