ضیافت : فضیلت و آداب میهمانی صفحه 95

لکن الله عز و جل یأبی أن یسوی بین ابن و أبیه إذا جمعها مکان لکن قد صب الأب علی الأب فلیصب الابن علی الابن؛ اگر این پسر جدا از پدر آمده بود، به دست او آب می ریختم، ولی خدای عز و جل نخواسته است که چون پدر و پسر همراه باشند با هم برابر باشند. پدر آب به دست پدر ریخت و پسر هم باید آب بر

دست پسر ریزد.

و محمد بن حنفیه آب به دست پسر ریخت. آنگاه امام عسکری علیه السلام فرمودند:

فمن اتبع علیاً علیه السلام علی ذلک فهو الشیعی حقاً؛(1) هرکس در این امر پیرو علی علیه السلام باشد به راستی شیعه است.

هرکس مثل علی تواضع کند، شیعه اوست. یک ضربت او بالاتر از عبادت جن و انس است، ولی آفتابه به دستش می گیرد و دست یک اهل ایمان را می شوید. با فقرا هم غذا می شود. اینها انسان را بالا می برد. این بی راهه است که ما می رویم. ببینید تواضع و فروتنی تا کجاست! با اشتیاق به استقبال او می رود، میهمان را در صدر مجلس می نشاند. خودش متواضعانه در برابر او می نشیند و دستش را می شوید.