- مقدمه 1
- نکاتی اخلاقی از معظم له به جوانان عزیز 3
- احکام تقلید 5
- مطَهّرات (پاک کننده ها) 9
- احکام تخلّی (دستشویی) 23
- احکام استبراء 24
- نجاسات 26
- احکام نجاسات 32
- وضو 36
- غسل 51
- تیمّم 66
- نماز 75
- شکیّات 116
- روزه 147
- خمس 163
- زکاه 168
- حج 170
- خرید و فروش 172
- صلح 175
- قرض 177
- ازدواج 181
- احکام نگاه کردن 189
- مسائل متفرقه زناشویی 191
- غصب 193
- مالی که انسان آن را پیدا می کند 195
- سربریدن و شکار حیوانات 197
- خوردنیها و آشامیدنیها 201
- نذر 204
- قسم 206
- امر به معروف و نهی از منکر 208
مسأله 2 _ کسی که چیزی را امانت می گذارد، هر وقت بخواهد می تواند آن را پس بگیرد و کسی هم که امانت را قبول می کند، هر وقت بخواهد می تواند آن را به صاحبش برگرداند.
مسأله 3 _ اگر انسان از نگهداری امانت منصرف شود و ودیعه را به هم بزند باید در صورت امکان هرچه زودتر مال را به صاحب آن یا وکیل یا ولیّ صاحبش برساند، یا به آنان خبر دهد که به نگهداری حاضر نیست و اگر بدون عذر، مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد، چنانچه مال تلف شود، باید عوض آن را بدهد.
مسأله 4 _ کسی که امانت را قبول می کند، اگر در نگهداری آن کوتاهی نکند وتعدّی یعنی زیاده روی هم ننماید واتّفاقا آن مال تلف شود، ضامن نیست ولی اگر آن را در جایی بگذارد که گمان می رود ظالمی بفهمد یا در جایی بگذارد که ایمن از فهمیدن ظالم نیست هرچند گمان بفهمیدن ظالم نرود و ظالم آن را ببرد، چنانچه تلف شود باید عوض آن را به صاحبش بدهد.
مسأله 5 _ اگر صاحب مال بمیرد، امانت دار باید مال را به وارث او برساند و اگر نمی تواند برساند به وارث او خبر دهد و چنانچه مال را به وارث او ندهد و از خبر دادن هم کوتاهی کند ومال تلف شود ضامن است، ولی اگر برای آن که می خواهد بفهمد کسی که می گوید من وارث میّتم راست می گوید یا نه، یا میّت وارث دیگری دارد یا نه، مال را ندهد و مال تلف شود، ضامن نیست.