آداب و احکام کسب و کار صفحه 67

پول شبهه ناک:

از عارف معروف ملا علی همدانی رحمه الله (1) نقل می کنند: «روزی در خواب دیدم شخصی عصا به دست و با عینک و کلاه پوستین از پلّه های کتابخانه ام بالا آمد. وارد اتاق که شد ماری از جیبش بیرون آورده روی دست من انداخته و گفت: «مار دیگری نیز دارم که بعدا می آورم.» من در خواب به او گفتم که مار را ببر و در فلان جا بینداز! او هم مار را برداشت و رفت.

فردا در کتابخانه بودم که دیدم شخصی با همان شکل و شمایل خواب، وارد شد. به پول وقت 5 تومان از جیبش در آورد و به من داد. من مار را فراموش کرده بودم. پس یادم افتاد که به یک نیازمندی چندی است که کمک نکرده ام. پنج تومان را به او بر گردانده و گفتم که این پول را به فلانی برسان. او هم پول را گرفت و رفت. یک ماه پس

از آن باز آن مرد آمده و گفت: پنج تومان آورده ام تا به شما تقدیم کنم. من بی اختیار به یاد خواب افتادم و گفتم: من این پول رانمی پذیرم، پول شما مار است. او بسیار ناراحت شد و گفت: «خدا لعنت کند آنان را. من راضی نبودم.» داستان را پرسیدم.

گفت: «مغازه ای داشتم که پسرانم جهت مشروب فروشی اجاره داده اند. این پول هم وجه الاجاره آن است.»(2)

ذکر نام خدا در تهیه غذا:

از قول سید بن طاووس به استناد آیه ی 121 سوره ی انعام که آمده:

«وَ لا تَأْکُلُوا مِمّا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَیْهِ....»

(از آنچه نام خدا برآن یاد نشده نخورید)،

گفته شده که هر طعامی که هنگام آماده کردن آن نام خدا برآن خوانده نمی شد میل نمی فرمودند.