- سخن پژوهشکده 1
- اشاره 11
- 1. اصل حلّیّت 11
- 2. مواد غذایی داخلی و خارجی 12
- 3. نجس شدن مواد غذایی 13
- اشاره 13
- الف) تعداد نجاسات 14
- ج) چیزهای غیر قابل تطهیر 17
- ب) موارد جواز 17
- د) خبایث 20
- اشاره 20
- 1. غذای آلوده: 21
- 2. مواد غذایی فاسد: 22
- امور قابل توجه خدمتگذاران بهداشت 23
- اشاره 23
- اشاره 25
- حیوانات خشکی: 25
- 6. حیوانات حرام گوشت 25
- حیوانات آبزی: 26
- اشاره 29
- 3. عدم ذبح شرعی: 29
- 1. مُردن حیوان: 29
- 2. نجاست خوار شدن: 29
- 4. وطی: 30
- 6. شکار غیر شرعی: 31
- 9. مسکرات 33
- 10. منع حاکم شرع 35
- اشاره 38
- 1. حکم تأثیر آتش 38
- 2. جوش آمدن انگور و آب آن 39
- 3.خام خواری 42
- 4. غذای سوخته 43
- 5. خوردن ماهی زنده 44
- 7.اسراف 45
- 8. آزار و اذیت 49
- 9. رعایت بهداشت 50
- 11. پرداخت قبض 53
- 12. سفارش طبخ 54
- 1. آشنایی با احکام 56
- اشاره 56
- 2. عمل به احکام 58
- 3. غذای حرام 59
- 4. ماه مبارک رمضان 59
- 6. معامله با دیوانه 60
- 7. اختلاط زن و مرد 61
- 8. شوخی با نامحرم 62
- 9. کم فروشی 64
- 10. گران فروشی 65
- 11. فاسد بودن غذا 66
- 12. مستحبات فروش 67
- 1. شک در حِلیّت 69
- اشاره 69
- 2. شک در دین 71
- اشاره 71
- الف) مملکت اسلامی: 72
- ب) مملکت کفر: 73
- 3. اطلاع رسانی 73
- 5. وارد کردن خسارت 75
- اشاره 76
- 6. آداب خوردن و آشامیدن 76
- مستحبات خوردن و آشامیدن 77
- مکروهات خوردن و آشامیدن 79
- مکروهات آشامیدن آب 80
- مستحبات آشامیدن آب 80
- اشاره 81
- 1. نکات طبّی: 84
- 2. ضررهای پرخوری: 85
- 3. دوازده نکته: 85
- اشاره 85
- چهار مورد از واجبات خوردن: 86
- چهار مورداز سنتهای خوردن: 86
- چهار مورداز از آداب خوردن: 87
- 4. سبزیجات: 87
- الف) قرار نگرفتن نان زیر ظرف غذا: 88
- ج) قطع نکردن نان با چاقو: 88
- ب) عدم انتظار با آمدن نان: 88
- اشاره 88
- د) دور نریختن نان: 89
- 7. نان جو: 91
- 6. جمع کردن غذای روی زمین: 91
- 9. منع حضور بر سفره شراب: 92
- 11. حضور بر طعام بدون دعوت: 93
- 10. اجابت دعوت مؤمن: 93
- 12. ترک خوراکی های بو دار: 94
- 13. خلال کردن و مسواک زدن: 94
است که پیامبر خدا(صلّی الله علیه و آله ) فرمودند: «لَیْسَ مِنَّا مَنْ غَشَّ مُسْلِماً وَ لَیْسَ مِنَّا مَنْ خَانَ مُسْلِماً(1)؛ از ما مسلمانان نیست، کسی که مسلمانی را فریب دهد و به وی خیانت کند.»
2. مواد غذایی فاسد:
فروش مواد غذایی فاسد شده بنا به ادله ای که گفته شد، حرام است و چنانچه فروشنده به فساد جنس خود آگاه باشد و بر اثر فروش مواد غذایی فاسد یا موادی که تاریخ مصرف آن به پایان رسیده است، صدمه ای متوجه مشتریان کند، ضامن خواهد بود و باید تمام خسارت های وارد شده از قبیل هزینه درمان، ناقص شدن عضو بدن و یا هر خسارت دیگر را جبران نماید.(2)
تذکر: اگر «اداره بهداشت» از ناسالم بودن مواد غذایی مطلع نشود، دست اندر کاران مواد غذایی حق ندارند آن مواد ناسالم را در اختیار مردم گذاشته، از عدم اطلاع مشتریان سوءاستفاده کنند. فروشندگان مواد غذایی در زمینه لزوم پرهیز از استفاده مواد آلوده، شرعاً تکلیف دارند، اعم از اینکه اداره بهداشت یا دستگاه قضایی مطلع شود یا نه.
1- امالی صدوق، ص 270.
2- فقها برای هر عضو، دیه خاصی را مشخص نموده اند.