- سخن پژوهشکده 1
- 1. اصل حلّیّت 11
- اشاره 11
- 2. مواد غذایی داخلی و خارجی 12
- 3. نجس شدن مواد غذایی 13
- اشاره 13
- الف) تعداد نجاسات 14
- ج) چیزهای غیر قابل تطهیر 17
- ب) موارد جواز 17
- د) خبایث 20
- اشاره 20
- 1. غذای آلوده: 21
- 2. مواد غذایی فاسد: 22
- امور قابل توجه خدمتگذاران بهداشت 23
- اشاره 23
- اشاره 25
- حیوانات خشکی: 25
- 6. حیوانات حرام گوشت 25
- حیوانات آبزی: 26
- اشاره 29
- 3. عدم ذبح شرعی: 29
- 1. مُردن حیوان: 29
- 2. نجاست خوار شدن: 29
- 4. وطی: 30
- 6. شکار غیر شرعی: 31
- 9. مسکرات 33
- 10. منع حاکم شرع 35
- اشاره 38
- 1. حکم تأثیر آتش 38
- 2. جوش آمدن انگور و آب آن 39
- 3.خام خواری 42
- 4. غذای سوخته 43
- 5. خوردن ماهی زنده 44
- 7.اسراف 45
- 8. آزار و اذیت 49
- 9. رعایت بهداشت 50
- 11. پرداخت قبض 53
- 12. سفارش طبخ 54
- 1. آشنایی با احکام 56
- اشاره 56
- 2. عمل به احکام 58
- 3. غذای حرام 59
- 4. ماه مبارک رمضان 59
- 6. معامله با دیوانه 60
- 7. اختلاط زن و مرد 61
- 8. شوخی با نامحرم 62
- 9. کم فروشی 64
- 10. گران فروشی 65
- 11. فاسد بودن غذا 66
- 12. مستحبات فروش 67
- 1. شک در حِلیّت 69
- اشاره 69
- اشاره 71
- 2. شک در دین 71
- الف) مملکت اسلامی: 72
- ب) مملکت کفر: 73
- 3. اطلاع رسانی 73
- 5. وارد کردن خسارت 75
- اشاره 76
- 6. آداب خوردن و آشامیدن 76
- مستحبات خوردن و آشامیدن 77
- مکروهات خوردن و آشامیدن 79
- مستحبات آشامیدن آب 80
- مکروهات آشامیدن آب 80
- اشاره 81
- 1. نکات طبّی: 84
- 2. ضررهای پرخوری: 85
- 3. دوازده نکته: 85
- اشاره 85
- چهار مورد از واجبات خوردن: 86
- چهار مورداز سنتهای خوردن: 86
- چهار مورداز از آداب خوردن: 87
- 4. سبزیجات: 87
- الف) قرار نگرفتن نان زیر ظرف غذا: 88
- اشاره 88
- ج) قطع نکردن نان با چاقو: 88
- ب) عدم انتظار با آمدن نان: 88
- د) دور نریختن نان: 89
- 6. جمع کردن غذای روی زمین: 91
- 7. نان جو: 91
- 9. منع حضور بر سفره شراب: 92
- 10. اجابت دعوت مؤمن: 93
- 11. حضور بر طعام بدون دعوت: 93
- 12. ترک خوراکی های بو دار: 94
- 13. خلال کردن و مسواک زدن: 94
همان طور که اگر فروشنده به دلیل عدم اطلاع متوجه گردد جنس را ارزان تر از قیمت بازار فروخته است، می تواند معامله را به هم بزند.(1)
3. جواز گران فروشی مربوط به شرایط عادی است؛ اما اگر امر فوق العاده ای رخ دهد، مثل اینکه حاکم شرع حکم نماید، یا حکومت اسلامی که تحت نظارت مجتهد
جامع الشرایط است، قوانینی را تصویب نماید، صورت مسئله تغییر خواهد کرد.
11. فاسد بودن غذا
سؤال: اگر فروشنده غذای فاسد را بفروشد و مشتری بر اثر خوردن آن مریض شود یا فوت کند، آیا فروشنده ضامن و مدیون است یا نه؟
پاسخ: این مسئله دارای دو صورت می باشد:
اول: فروشنده می دانسته غذا فاسد است؛ در این صورت چنانچه خسارتی بر مشتری یا هر شخص دیگری وارد شود، به طور مسلّم فروشنده یا دست اندر کاران تولید غذا ضامن و مدیون واقع می شوند.
دوم: فروشنده از فاسد بودن غذا بی اطلاع بوده است؛ در این صورت ظاهراً فروشنده مدیون نیست؛ چراکه نقشی
1- از این گونه جواز بر هم زدن معامله در کتاب های فقهی به «خیار غَبن» تعبیر می شود.