- سخن پژوهشکده 1
- اشاره 11
- 1. اصل حلّیّت 11
- 2. مواد غذایی داخلی و خارجی 12
- 3. نجس شدن مواد غذایی 13
- اشاره 13
- الف) تعداد نجاسات 14
- ج) چیزهای غیر قابل تطهیر 17
- ب) موارد جواز 17
- د) خبایث 20
- اشاره 20
- 1. غذای آلوده: 21
- 2. مواد غذایی فاسد: 22
- امور قابل توجه خدمتگذاران بهداشت 23
- اشاره 23
- اشاره 25
- حیوانات خشکی: 25
- 6. حیوانات حرام گوشت 25
- حیوانات آبزی: 26
- اشاره 29
- 3. عدم ذبح شرعی: 29
- 1. مُردن حیوان: 29
- 2. نجاست خوار شدن: 29
- 4. وطی: 30
- 6. شکار غیر شرعی: 31
- 9. مسکرات 33
- 10. منع حاکم شرع 35
- اشاره 38
- 1. حکم تأثیر آتش 38
- 2. جوش آمدن انگور و آب آن 39
- 3.خام خواری 42
- 4. غذای سوخته 43
- 5. خوردن ماهی زنده 44
- 7.اسراف 45
- 8. آزار و اذیت 49
- 9. رعایت بهداشت 50
- 11. پرداخت قبض 53
- 12. سفارش طبخ 54
- 1. آشنایی با احکام 56
- اشاره 56
- 2. عمل به احکام 58
- 3. غذای حرام 59
- 4. ماه مبارک رمضان 59
- 6. معامله با دیوانه 60
- 7. اختلاط زن و مرد 61
- 8. شوخی با نامحرم 62
- 9. کم فروشی 64
- 10. گران فروشی 65
- 11. فاسد بودن غذا 66
- 12. مستحبات فروش 67
- 1. شک در حِلیّت 69
- اشاره 69
- اشاره 71
- 2. شک در دین 71
- الف) مملکت اسلامی: 72
- ب) مملکت کفر: 73
- 3. اطلاع رسانی 73
- 5. وارد کردن خسارت 75
- اشاره 76
- 6. آداب خوردن و آشامیدن 76
- مستحبات خوردن و آشامیدن 77
- مکروهات خوردن و آشامیدن 79
- مکروهات آشامیدن آب 80
- مستحبات آشامیدن آب 80
- اشاره 81
- 1. نکات طبّی: 84
- 2. ضررهای پرخوری: 85
- 3. دوازده نکته: 85
- اشاره 85
- چهار مورد از واجبات خوردن: 86
- چهار مورداز سنتهای خوردن: 86
- چهار مورداز از آداب خوردن: 87
- 4. سبزیجات: 87
- الف) قرار نگرفتن نان زیر ظرف غذا: 88
- ج) قطع نکردن نان با چاقو: 88
- ب) عدم انتظار با آمدن نان: 88
- اشاره 88
- د) دور نریختن نان: 89
- 7. نان جو: 91
- 6. جمع کردن غذای روی زمین: 91
- 9. منع حضور بر سفره شراب: 92
- 11. حضور بر طعام بدون دعوت: 93
- 10. اجابت دعوت مؤمن: 93
- 12. ترک خوراکی های بو دار: 94
- 13. خلال کردن و مسواک زدن: 94
اجزای حرامش؟
* آیا غذا نجس است یا پاک؟
* آیا مواد غذایی مال مردم است یا اینکه از خود اغذیه فروش می باشد؟
* در صورت شراکتی بودن اغذیه فروشی، آیا فروشنده از شریک خود اجازه فروش دارد یا نه؟
و...
در تمام موارد فوق بنا بر حلال و پاک بودن غذا گذاشته شده، خرید اغذیه از فروشگاه یا مغازه مورد نظر جایز است؛ زیرا مسلمانان باید به یکدیگر خوش گمان بوده، در موارد شک در عمل یکدیگر، آن عمل را حمل بر صحت نمایند. از این قانون به «صحّتِ کار مسلمان» و یا «حجیت بازار مسلمین» تعبیر می شود.
«قُتاده» از امام صادق(علیه السلام) پرسید: آیا می توان از بازار مسلمانان پنیر(1) خریداری و استفاده کرد؟ امام فرمود: «فَاشْتَرِ الْجُبُنَّ مِنْ أَسْوَاقِ الْمُسْلِمِینَ مِنْ أَیْدِی الْمُصَلِّینَ وَ لَا تَسْأَلْ عَنْهُ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَکَ مَنْ یُخْبِرُکَ عَنْهُ؛(2) از بازار مسلمانان (که مشهور به اسلام و نماز هستند) پنیر خریداری کن و
1- با توجه به اینکه در آن زمان، مایه پنیر را از ماده ای که از معده گوساله و بزغاله به دست می آمد، می گرفتند و در برخی موارد در این زمینه از حیوان مرده نیز استفاده می کردند، لذا برای قتاده این سؤال پیش آمده بود.
2- کافی، ج 6، ص 256.