احکام پرندگان صفحه 59

1- مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السّلام) عَنْ رَجُلٍ ذَبَحَ ذَبِیحَهً فَجَهِلَ أَنْ یُوَجِّهَهَا إِلَی الْقِبْلَهِ قَالَ کُلْ مِنْهَا فَقُلْتُ لَهُ فَإِنَّهُ لَمْ یُوَجِّهْهَا قَالَ فَلَا تَأْکُلْ مِنْهَا ( کافی، ج 6، ص233).

2- أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السّلام)... لَا تَأْکُلْ مِنْ ذَبِیحَهٍ مَا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهَا ...إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَذْبَحَ فَاسْتَقْبِلْ بِذَبِیحَتِکَ الْقِبْلَهَ.( کافی، ج 6، ص 233، ح 1).

کنند که این دسته از افراد سزاوار است، یا قبله نما به همراه خود داشته باشند و یا از طریق آفتاب و غیره ... بتوانند قبله را تشخیص دهند تا در وقت ذبح، برای تشخیص قبله با مشکل مواجه نشوند.

* مسأله: منظور از رو به قبله بودنِ جلوی بدنِ حیوان، این است که در موقع سر بریدن، صورت(گلو)، دست، پا و شکم پرنده، رو به قبله باشد.(1)

* مسأله: انحراف ذبیحه از قبله تا به مقداری که عرفاً آن را رو به قبله بگویند، کافی است.(2)

* مسأله: در هنگام ذبح، رو به قبله بودنِ ذبح کننده (فردی که سر پرنده را می بُرد) شرط نیست،(3)ولی مستحب است.(4)

* مسأله: اگر عمداً حیوان را رو به قبله نکند و سر بِبُرد،