احکام پرندگان صفحه 62

1- انعام 121

2- أَبَا جَعْفَرٍ (علیه السّلام)... لَا تَأْکُلْ مِنْ ذَبِیحَهٍ مَا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهَا ...إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَذْبَحَ فَاسْتَقْبِلْ بِذَبِیحَتِکَ الْقِبْلَهَ.( کافی، ج 6، ص 233، ح 1).

3- توضیح المسائل مراجع ، ج 2، مسأله 2594،ص 573 و توضیح المسائل، آیت الله وحید، ص537 ،مسأله2658.

4- همان.

*مسأله:اگر کسی می توانست احکام ذبح پرنده را یاد بگیرد امّا کوتاهی کرده و یاد نگرفته «جاهل به مسأله شد» و نام خداوند را در وقت ذبح بر زبان جاری نکند، آن پرنده حرام می شود.

*مسأله: اگر از روی جهل به مسأله نام خدا را نبرد، حیوان، حلال نمی شود. (1)

آنچه که مهم است این که، نام خدا، باید بر زبان جاری شود و اگر بسم الله را در قلب بگوید کافی نیست(2)و فرقی ندارد که نام خدا به زبان فارسی بگوید یا عربی، لذا اگر به هر زبانی بگوید کافی است(3) و اینکه در وقت ذبح، به پخش آیات قرآن و یاد آوری ذکر خدا، اکتفا می کنند کافی نبوده و ذابح حتماً باید خودش نام خدا را بگوید(4) حتی نوشتن نام خدا بر روی دیوار کشتارگاه، کفایت نمی کند.(5) و زمان گفتن نام خدا (خواه با چاقو یا با دستگاه) در وقت قطع رگهاست