احکام پرندگان صفحه 82

1- مجله فقه اهل بیت (علیهم السّلام) ، ج 48، تلخیص و با اندکی تصرف از ص 148 تا ص 161.

تشنه ای را دوست دارد و هر که جگر تشنه ای را سیراب کند، اعم از انسان و حیوان، خداوند او را در روز قیامت در زیر سایه (رحمت) خود قرار می دهد.(1)

شیخ طوسی در این باره می گوید:

زمانی که انسان مالک حیوانی باشد، نفقۀ حیوان بر او واجب است؛ خواه حیوان حلال گوشت باشد یا غیر آن و خواه پرنده باشد یا غیر آن؛ زیرا حیوان برای خود دارای حرمت و احترام است(2)

امیرالمؤمنین(علیه السّلام) فرمود: ای دخترم (ام کلثوم) به حقی که من بر تو دارم، این پرنده را آزاد کن. تو حیوانی را زندانی کرده ای که نه زبان دارد و توان بر سخن گفتن. حیوان هر زمان که گرسنه شود یا تشنه شود، به او غذا و آب بده؛ وگرنه او را آزاد کن تا از علف های روییده از زمین بخورد. (3)