احکام پوشاک صفحه 115

دوخت آن، برای شخص استفاده کننده، معمول و متعارف نبوده(1) و عرفا زننده باشد؛ به طوری که موجب انگشت نما شدن فرد شود، یا مناسب شأن او نباشد.(2)

روایات، از پوشیدن لباس شهرت به شدّت کرده اند؛ امام حسین علیه السلام فرمودند: «مَنْ لَبِسَ ثَوْباً یَشْهَرُهُ کَسَاهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ ثَوْباً مِنَ النَّارِ؛ هر کس لباسی بپوشد که او را مشهور کند خدای متعال در قیامت لباسی از آتش را بر تن او می پوشاند».(3)

پوشیدن لباس هایی که اشخاص را انگشت نما می کند علل مختلفی دارد که به برخی از آنها اشاره می شود:

· کمبود های شخصیتی: برخی از افراد به دلیل کمبود های روانی خود، لباس هایی می پوشند تا مورد توجه دیگران قرار بگیرند.

1- توضیح المسائل، امام خمینی، ص 187، م 827؛ أجوبه الاستفتائات، آیت الله خامنه ای، ص 304، س 1360؛ استفتائات، آیت الله بهجت، ج 4، ص 175، س 5214.
2- جامع المسائل، آیت الله فاضل، ج 1، ص 452، س 1711. آیت الله شبیری زنجانی و آیت الله تبریزی: لباسی که انسان می پوشد، اگر لباسی باشد که موجب وهن به او شود یا طوری باشد که با پوشیدن آن بر دیگران فخر بورزد، بنابر احتیاط واجب باید ترک شود.(www. zanjani.net، استفتائات، س 190؛ استفتائات جدید، ج 1، ص 361، س 1618)
3- کافی، ج 6، ص 445، ح 4.