- تقدیم 1
- پیشگامان اسلام 8
- موقعیت پیشگامان 9
- تابعین چه اشخاصی بودند ؟ 10
- آیا همه صحابه افراد صالحی بودند؟ 14
- توبه و جبران 18
- با صادقان باشید 22
- آیا منظور از صادقین ، تنها معصومان است ؟ 24
- کسب علم و دانش ، واجب کِفایی است 27
- جواز "تقلید" با استفاده از آیه " نَفْر" 28
- جهاد با جهل و نادانی و جهاد با دشمنان 29
- تأثیر آیات قرآن بر دل های آماده و آلوده 30
- آخرین آیات قرآن مجید 33
- سوره یُونُس 38
- خداشناسی و معاد 43
- انسان شناسی درنگاه قرآن 58
- دورنمای زندگی دنیا 63
- روسفیدان و روسیاهان 66
- عظمت و حقانیت دعوت قرآن 76
- جلوه تازه ای از اعجاز قرآن 79
- جهل و انکار 86
- در تحقق مجازات الهی برای مجرمین تردید نکنید 88
- عمل به محتوای قرآن باعث درمان دردهای شماست 90
- مراحل چهارگانه تربیت و تکامل انسان 92
- آیا قلب ، کانون احساسات است ؟ 93
- خدا همه جا ناظراست، مراقب باشید 95
- منظور از "بشارت" در این آیه چیست ؟ 103
- اولیاء خدا از دیدگاه روایات 104
- شب آرامش بخش و روز روشنی آفرین 108
- گوشه ای از مبارزات نوح 109
- رسولان بعد از نوح 112
- آیا پیامبر تردید داشت ؟ 115
- تنها یک گروه به موقع ایمان آوردند 119
- ماجرای ایمان آوردن قوم یونس 120
- تربیت و اندرز 124
- قاطعیت در برابر مشرکان 125
- آخرین سخن سوره یونس 128
- سوره هُود 131
- چهار اصل مهم در دعوت انبیاء 132
- پیوند دین و دنیا 134
دارای سقف است و زمانی به معنی تخت های بلندپایه می آید ، این معنی اصلی آن است اما معنی کنایی آن ، همان قدرت است ، چنان که می گوییم : فلان شخص بر تخت نشست و یا پایه های تختش فروریخت و یا او را از تخت به زیر آوردند ، همه این ها کنایه از قدرت یافتن و یا از دست دادن قدرت است ، در حالی که ممکن است اصلاً تختی در کار نبوده باشد، به همین دلیل «اِسْتَوی عَلَی الْعَرْشِ» ، به معنی این است که خداوند زمام امور جهان را بر دست گرفت .
توضیحات بیشتر در خصوص معانی « عَرْش » ، در جلد 6 « تفسیرنمونه »، صفحه 204 و جلد 2، صفحه 200 مطرح شده است.
« یُدَبِّرُ » از ماده « تَدْبیر » در اصل از « دَبْر » به معنی پشت سر و عاقبت چیزی است ، بنابراین « تدبیر » به معنی بررسی کردن عواقب کارها و مصالح را سنجیدن و برطبق آن عمل نمودن است. پس از آن که روشن شد خالق و آفریدگار « اللّه » است و زمام اداره جهان هستی به دست او است و تدبیر همه امور به فرمان او می باشد ، معلوم است که بت ها این موجودات بی جان و عاجز و ناتوان ، هیچ گونه نقشی در سرنوشت انسان ها نمی توانند داشته باشند ، لذا در جمله بعد می فرماید : « ما مِنْ شَفیعٍ اِلاّ مِنْ بَعْدِ اِذْنِهِ ... » (1)
1- پیرامون مسأله مهم «شفاعت» در جلد 1 «تفسیر نمونه»، صفحه 160 و جلد 2 ، صفحه 196 توضیحات خوبی داده شده است .