- پیشگفتار 1
- ّاحکام میت 9
- عادت ماهانه (1) - نشانه های خون حیض 9
- احکام طهارت 9
- احکام تقلید 9
- احکام جنابت 9
- استحاضه 10
- احکام نفاس 21
- نماز و شرائط آن 26
- احکام روزه 32
- حج 36
- احکام اعتکاف 40
- احکام خمس 41
- زکات 43
- احکام ازدواج 45
- احکام پزشکی 70
- مسائل متفرّقه زناشوئی 74
- والدین و فرزندان 78
- احکام شیر دادن (رضاع) 85
- احکام طلاق 94
- زِنا 104
- احکام پوشش 105
- چند مسئله متفرّقه 106
- گفتگو با نامحرم 107
- عکس 108
- احکام ارث 109
- اختلاط زن و مرد 109
- خوردن شیر زن 109
- مرتد شدن 109
- احکام نذر و عهد 113
- هبه 113
- فال 113
- احکام قسم خوردن 113
- ربا 113
می بیند نفاس نیست.
مسأله 222. لازم نیست که خلقت بچه تمام باشد، بلکه اگر خون بسته ای هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند، یا دو نفر قابله بگویند که اگر در رحم می ماند انسان می شد، خونی که تا ده روز ببیند خون نفاس است.
مسأله 223. ممکن است خون نفاس یک آن بیشتر نیاید(یعنی از نظر زمانی حدّاقل ندارد)، ولی بیشتر از ده روز نمی شود.
مسأله 224. هرگاه شک کند که چیزی سقط شده یا نه، یا چیزی که سقط شده اگر می ماند انسان می شد یا نه، اگر وارسی آسان باشد، وارسی کند.
مسأله 225. توقف در مسجد و دست زدن به خط قرآن و کارهای دیگری که بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است و آنچه بر حائض واجب و مستحب و مکروه است، بر نفساء هم واجب و مستحب و مکروه می باشد.
مسأله 226. طلاق دادن زنی که در حال نفاس می باشد باطل است و نزدیکی کردن با او حرام می باشد. و اگر شوهرش با او نزدیکی کند، احتیاط واجب آن است که به شیوه ای که در احکام حیض گفته شد کفاره بدهد.
مسأله 227. وقتی زن از خون نفاس پاک شد، باید غسل کند و عبادت های خود را بجا آورد. و اگر دوباره خون ببیند، چنانچه تمام