- پیشگفتار 1
- ّاحکام میت 9
- عادت ماهانه (1) - نشانه های خون حیض 9
- احکام طهارت 9
- احکام تقلید 9
- احکام جنابت 9
- استحاضه 10
- احکام نفاس 21
- نماز و شرائط آن 26
- احکام روزه 32
- حج 36
- احکام اعتکاف 40
- احکام خمس 41
- زکات 43
- احکام ازدواج 45
- احکام پزشکی 70
- مسائل متفرّقه زناشوئی 74
- والدین و فرزندان 78
- احکام شیر دادن (رضاع) 85
- احکام طلاق 94
- زِنا 104
- احکام پوشش 105
- چند مسئله متفرّقه 106
- گفتگو با نامحرم 107
- عکس 108
- احکام ارث 109
- اختلاط زن و مرد 109
- خوردن شیر زن 109
- مرتد شدن 109
- هبه 113
- احکام نذر و عهد 113
- فال 113
- احکام قسم خوردن 113
- ربا 113
نماید.
مسأله 514. اگر مرد نداند که زن در عده است و با او ازدواج کند، چنانچه زن هم نداند و بچه ای از آنان به دنیا بیاید، حلال زاده است و شرعاً فرزند هر دو می باشد ولی اگر زن می دانسته که در عدّه است و می دانسته که ازدواج در عده حرام است شرعاً بچه، فرزند پدر است و در هر دو صورت عقد آنان باطل است و به یکدیگر حرام می باشند.
مسأله 515. اگر زن بگوید یائسه ام نباید حرف او را قبول کرد، ولی اگر بگوید شوهر ندارم، حرف او قبول می شود.
مسأله 516. اگر بعد از آن که انسان با زنی ازدواج کرد، کسی بگوید آن زن شوهر دارد و زن بگوید ندارم، چنانچه شرعاً ثابت نشود که زن شوهر دارد، باید حرف زن را قبول کرد. مگر این که مدعی شوهر داشتن مورد اعتماد باشد در این صورت باید از او جدا شود.
مسأله 517. اگر زنی که آزاد و مسلمان و عاقل است دختری داشته باشد تا هفت سال دختر تمام نشده، پدر نمی تواند او را از مادرش جدا کند.
مسأله 518. مستحب است در شوهر دادن دختری که بالغه است یعنی مکلّف شده عجله کنند، حضرت صادق(علیه السلام) فرمودند: یکی از سعادت های مرد آن است که دخترش در خانه او حیض نبیند.
مسأله 519. هر گاه مرد در روزه ماه رمضان یا در حال حیض زن با او نزدیکی کند معصیت کرده، ولی اگر بچه ای از آنان به دنیا بیاید، حلال