رساله ارشاد المومنین الی احکام الدین صفحه 82

ص:89

است پیش از نماز عصر و وقت آن تا موقعی است که سایه شاخص به اندازه ی چهار هفتم آن برسد.

چنان که چهار رکعت نافله مغرب است پس از نماز مغرب، و وقت آن تا زائل شدن سرخی طرف مغرب است. و دو رکعت نشسته که یک رکعت محسوب می شود، نافله عشا است. بعد از نماز عشا و وقت آن تا آخر وقت نماز عشا است، نیز هشت رکعت نافله شب و دو رکعت نافله شفع و یک رکعت نافله وتر؛ وقت این ها پس از نصف شب است تا طلوع صبح صادق و دو رکعت نافله صبح پیش از نماز صبح، و وقت آن پس از نافله شفع و وتر است؛ و وقت که خوانده شود تا ظاهر شدن سرخی به طرف مشرق.

مسأله 2. نوافل مذکور هر دو رکعت به یک سلام باید خوانده شود، غیر از نماز وتر. آن چه شرط و واجب است در نماز واجب غیر از سوره و قبله و قیام و طمأنینه، در نافله ها نیز شرط می باشد، پس: جایز است نوافل را بدون سوره و در حال راه رفتن گرچه از قبله منحرف شود به جا آورد. تأکید در به جا آوردن آن ها بسیار است و ثواب بی شمار دارد.