کتابخانه بالقرآن

آشنایی با فقه حنفی صفحه 248

صفحه 248

ص:262

1- (1) . وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَیْنِهِما فَابْعَثُوا حَکَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَکَماً مِنْ أَهْلِها إِنْ یُرِیدا إِصْلاحاً یُوَفِّقِ اللّهُ بَیْنَهُما إِنَّ اللّهَ کانَ عَلِیماً خَبِیراً [نساء/35]و اگر از جدایی و شکاف میان آن دو(همسر)بیم داشته باشید،یک داور از خانواده شوهر،و یک داور از خانواده زن انتخاب کنید(تا به کار آنان رسیدگی کنند).اگر این دو داور،تصمیم به اصلاح داشته باشند،خداوند به توافق آنها کمک می کند؛زیرا خداوند،دانا و آگاه است.

از این رو،می بینیم که در فرمایشات پیامبر اسلام صلّی الله علیه و آله«طلاق»بدترین حلال ها نزد خداوند به شمار رفته است،آنجا که فرموده:

«أبغضُ الحَلالِ إلی اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ الطّلاقُ» (1)

پس معلوم می شود که طلاق در موارد اضطراری و برای رفع حرج مشروع شده است.

تعریف طلاق

طلاق در لغت به معنای رها کردن و در اصطلاح شریعت عبارت است از رها کردن زن از قید نکاه شوهر.

شروط طلاق

شروط طلاق برای شوهر،یعنی طلاق دهنده،سه چیز است:

1.عقل؛2.بلوغ؛3.بیدار بودن.

پس اگر طلاق دهنده دیوانه یا کودک و یا خواب بود،طلاق تحقق نمی یابد.اما:

طلاق دهنده اگر مست و یا در حال إجبار بود؛طلاقش واقع می شود.

شوهر باید همسرش را در طُهر(پاکی از حیض)که در آن نزدیکی نکرده است،طلاق بدهد و اگر در حالت حیض و یا در طهری که نزدیکی کرده است،طلاق بدهد طلاق واقع می شود،ولی مکروه است.