آشنایی با فقه حنفی صفحه 255

ص:269

59-بیع(خرید و فروش)

اشاره

وَ أَحَلَّ اللّهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا [بقره/275]

خدا بیع را حلال کرده،و ربا را حرام نموده است

تعریف بیع

بیع در اصطلاح فقها عبارت است از مبادله مال به مال با رضایت هر دو طرف،که عاقدین هستند،یعنی فروشنده و خریدار.

شرط بیع

شرط بیع«ایجاب و قبول»است که یکی از عاقدین«بعتُ»(فروختم)و دیگری«اشتریتُ»(خریدم)می گوید.یا یکی«بِعنِی»(بفروش)و دیگری«بعتُ»(فروختم)می گوید.

اگر یکی ایجاب کرد،دیگری اختیار دارد که قبول کند یا نکند و اگر قبول کرد،بیع لازم می شود و حق برگردانیدن را ندارد.

بیع تَعاطِی

اگر هنگام داد و ستد،لفظ ایجاب و قبول آورده نشود بلکه معنای این دو