آشنایی با فقه حنفی صفحه 38

ص:52

حکم:آب مطلق هم پاک است و هم پاک کننده ی نجاسات و حَدَث هاست.

2.آب پاک و پاک کننده ی مکروه؛آبی است که گربه یا ماکیان یا پرندگان وحشی یا مار از آن آشامیده باشد.

حکم:استفاده از این نوع آب در وضو و غسل مکروه است.

3.آبی که خود پاک است اما در پاک کننده بودن آن شک واقع شده است،و آن آبی است که الاغ یا قاطر از آن آشامیده باشد.منظور از شک در پاک کننده بودن این است که آیا وضو یا غسل با این نوع آب صحیح است یا خیر.

حکم:در صورت عدم دست یابی به آب دیگری غیر از آن،وضو یا غسل با آن صحیح است البته همراه با تیمم،و اگر تیمم مقدم بر وضو یا غسل انجام بگیرد نیز درست است.

4.آب پاک غیر پاک کننده که به آب مستعمل شهرت دارد،و آن آبی است که برای از بین بردن جنابت و حدث و یا به قصد قربت مثل وضوی مجدد به نیت ثواب،استعمال شده باشد.بنابر این،اگر شخص با وضویی برای خنک ساختن اعضای بدن خویش،یا برای آموزش دادن وضو به دیگری،به آبی وضو گرفت،آن آب مستعمل نیست.اما اگر شخص بی وضویی این کار را انجام بدهد،آن آب مستعمل محسوب می شود.

حکم:آب مستعمل پاک است اما وضو یا غسل با آن صحیح نیست.

2.آب نجس

آب مطلق امکان دارد در دو حالت راکد(ایستاده و بی حرکت)و جاری نجس شود.

3.آب راکد

آب راکد چنانچه در حوض یا ظرف بزرگی قرار دارد،اگر از ده در ده گز