آشنایی با فقه حنفی صفحه 49

ص:63

10-وضو

اشاره

قال الله تبارک و تعالی:

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَی الصَّلاهِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَی الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَی الْکَعْبَیْنِ وَ إِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا (1)

ای کسانی که ایمان آورده اید!هنگامی که به نماز می ایستید،صورت و دستها را تا آرنج بشویید و سر را مسح کنید و پاها را تا قوزک(بشویید)،و اگر جنب باشید،خود را پاکیزه(یعنی غسل)کنید

درآمد

نمازگزار باید قبل از انجام نماز،وضو گرفته و خود را برای انجام این عبادت بزرگ آماده کند.

وضو در لغت از«وضاءه»گرفته شده که به معنای پاکیزگی و نیکویی است و در اصطلاح شرعی،عمل تعبّدی است برای رساندن آب با روش شُست وشو و مسح،به اعضای مخصوصی از بدن جهت انجام کارهای عبادی.