آشنایی با فقه شافعی صفحه 110

ص:124

درس بیست و ششم:واجبات نماز(2)

اشاره

رسول الله صلی الله علیه و آله:لاَ ینْظُرُ اللهُ إلَی صَلاَهِ رَجُلٍ لاَ یقِیمُ صُلْبَهُ بَینَ رُکُوعِهِ وَ سُجُودِه.)مسند احمد بن حنبل؛ح:10583)

خداوند به نماز انسانی که بین رکوع و سجودش کاملاً راست نشود و آرام نگیرد،نظر نکند.

رکوع

1.«رکوع»عبارت است از خم شدن در نماز از روی خضوع به اندازه ای که بتوان دست ها را بر زانو گذاست.

2.در هر رکعت از نماز،بعد از قراءت یک رکوع واجب است.

3.آنچه در رکوع معتبر است:

-خم شدن به قصد رکوع؛بنابر این اگر بدون قصد رکوع مثلاً برای سجده تلاوت و یا برای کشتن جانوری خم شود باید بایستد و به قصد رکوع بار دیگر خم شود.

-خم شدن به طور معمول؛بنابر این اگر رکوع را به طور غیر معمول به جا آورد،مثلاً به چپ و راست خم شود،صحیح نیست.

-خم شدن به مقداری که دست ها به زانو برسد.