آشنایی با فقه شافعی صفحه 112

ص:126

-کف دست چپ؛

-سر زانوی راست؛

-سر زانوی چپ؛

-سرانگشت پای راست؛

-سرانگشت پای چپ.

3.اگر شخصی بر پیشانی خود پیشانی بند داشته باشد،سجده بر آن کفایت نمی کند و باید آن را بردارد،مگر این که برداشتنش ضرر داشته باشد.

4.برخی از مستحبات سجده:

-تکبیر گفتن همزمان با رفتن به سجده؛

-به ترتیب بر زمین گذاستن اعضاء:ابتدا دو زانو،سپس دستان،سپس پیشانی بر زمین نهد؛

-گذاستن دو دستان در سجده گاه در مقابل بازوان؛

-از هم جدا ساختن دو زانو به اندازه یک وجب؛

-تسبیح گفتن که حد اقلش«سبحان ربّی الاعلی»است؛

-تکبیر گفتن هنگام بلند شدن از سجده دوم؛

-در رکعت اول و نیز در رکعت سوم نمازهای چهار رکعتی بعد از سجده دوم قدری بی حرکت بنشیند و بعد برخیزد.این عمل را«جلسه استراحت»می گویند.

نشستن بین دو سجده

1.نشستن بین دو سجده واجب است،حتی اگر نماز سنت باشد.

2.کمترین میزان نشستن بین دو سجده آنچنان است که معتدل بنشیند.

3.برای صحیح نشستن در بین دو سجده،سه شرط زیر لازم است:

-به قصد نشستن سرش را از سجده بلند کند؛

-تنها به قصد نشستن بنشیند؛