آشنایی با فقه شافعی صفحه 125

ص:139

درس بیست و نهم:قضای نماز و سجده سهو

اشاره

رسول الله صلی الله علیه و آله:«إنَّهُ لَیسَ فِی النَّوْمِ تَفْرِیطٌ إنَّمَا التَّفْرِیطُ فِی الْیقْظَهِ،فإذَا نَسِی أحَدٌ صَلاَهً أمْ نَامَ عَنْهَا فَلْیصَلِّهَا إذَا ذَکَرَهَا».(صحیح مسلم؛ح:1134)

در حقیقت سهل انگاری و سستی در نماز نه در زمان خواب،بلکه در وقت بیداری است؛بنابر این،اگر کسی نمازی را فراموش کرد و یا در خواب بود،هر زمان که به یادش آمد آن نماز را بخواند.

قضای نمازهای فوت شده

1.کسی که برای او نماز خواندن واجب باشد،اما او تا پایان وقت،آن نماز را به هر دلیلی انجام ندهد،قضای آن نماز برای او لازم باشد.

2.مستحب است که قضای نماز فوت شده را فوراً بجا آورد.

3.اگر بیش از یک نماز فوت شده باشد،مستحب است که قضای آن نمازها را به ترتیب بجا آورد.

4.اگر نمازی را فراموش کند و نداند که چه نمازی را فراموش کرده است،لازم است که پنج نماز[یعنی فجر،ظهر،عصر،مغرب و عشاء]را به نیت قضای هر کدام،بجا آورد.

5.اگر نماز مقصوری(ظهر،عصر و عشاء)در سفر فوت شود،و نمازگزار