آشنایی با فقه شافعی صفحه 180

ص:194

.استمناء؛

5.حیض؛

6.نفاس؛

7.جنون؛

8.ارتداد.

9.رسیدن شیء عینی به ماوراء حلق[معده یا روده]از طریق منفذ باز[دهان،گوش،قُبُل و دُبُر]؛

احکام مبطلات روزه

خوردن آشامیدن

1.اگر روزه دار عمداً چیزی بخورد یا بیاشامد،روزه اش باطل می شود؛

2.اگر زوه دار به سبب فراموشی[نمی داند روزه است]چیزی بخورد یا بیاشامد،روزه اش باطل نمی شود؛

3.اگر کسی عمداً چیزی را که لای دندانش مانده است،فرو برد،روزه اش باطل می شود؛

4.اگر کسی با اکراه و اجبار چیزی بخورد یا بیاشامد،روزه اش باطل نمی شود.

رسیدن شیء عینی به ماوراء حلق از طریق منفذ باز

1.مراد از شیء عینی چیزی است که با چشم قابل دیدن باشد؛

2.منظور از ماوراء حلق،معده و یا روده است؛

3.منفذ باز عبارت است از:دهان،گوش،قُبُل و دُبُر.

4.استعمال عمدی قطره از طریق گوش روزه را باطل می کند؛

5.استعمال عمدی قطره از طریق چشم روزه را باطل نمی کند؛

6.اگر به ماوراء حلق روزه دار مگسی و یا غبار راه نفوذ کند،روزه اش باطل نمی شود؛