آشنایی با فقه شافعی صفحه 191

ص:205

روزه نگیرد،بر او واجب است که قبل از حلول ماه رمضانِ سال بعد،قضایش را بجا آورد.

2.اگر به خاطر سهل انگاری قضایش را بجا نیاورد و رمضان بعدی داخل شود،گنه کار می شود و لازم است که همراه با قضای آن روزها،فدیه نیز پرداخت کند.

3.مراد از فدیه،دادن یک مدّ طعام به فقیر در مقابل هر روز از غذای غالب جامعه می باشد.یک مدّ،تقریباً 600گرم می باشد.

4.اگر قضای روزه ماه رمضان را به جهت استمرار و ادامه عذر شرعی انجام ندهد و رمضان بعدی وارد شود،فدیه لازم نباشد،بلکه قضا را بجا می آورد.

5.اگر زن بارداری و یا شیردهی به خاطر خوفی که برای خودش احتمال می دهد،روزه اش را باطل کند،بر او تنها قضای آن روزها قبل از حلول ماه رمضان بعدی واجب می شود.

6.اگر زن بارداری و یا شیردهی به خاطر خوفی که برای نوزادش احتمال می دهد،روزه اش را باطل کند،باید علاوه بر قضای آن روزها قبل از حلول ماه رمضان بعدی،برای هر روز یک مدّ طعام به فقیر بدهد.

روزه مسافر

کسی که به حد اقل 83 کیلومتر سفر کرده و سفرش هم مباح باشد،جایز است که روزه آن روز را نگیرد،ولی باید قضای آن را بجا آورد.

زکات فطره

1.کسی که در آخرین جزء ماه رمضان و اولین جزء شوال زنده باشد،زکات فطره بر او واجب است.

2.زکات فطره بر هر فرد مسلمانی که علاوه بر معاش خود و خانواده اش،در شب و روز عید چیزی داشته باشد،واجب است و باید زکات فطر خود و افراد تحت تکفلش را بپردازد.