آشنایی با فقه شافعی صفحه 91

ص:105

چکیده مطالب

1.نمازهای یومیه در طول شبانه روز و در وقت های معین خوانده می شوند.

2.وقت نماز صبح از طلوع فجر صادق تا طلوع خورشید است.

3.وقت نماز ظهر از زوال خورشید تا رسیدن سایه هر شیئی به اندازه خویش باشد.

4.وقت نماز عصر از پایان یافتن وقت نماز ظهر تا غروب خورشید باشد.

5.وقت نماز مغرب از غروب خورشید تا غایب شدن شفق احمر باشد.

6.وقت نماز عشاء با انتهای وقت نماز مغرب آغاز شده و تا طلوع فجر صادق ادامه دارد.

7.اوقات مکروهه برای نماز خواندن:1.بعد از خواندن فریضه نماز صبح تا بلند شدن خورشید به مقدار تقریبی یک نیزه؛2.هنگام استواء و مستقیم شدن تابش نور خورشید لحظاتی قبل از زوال؛3.بعد از خواندن نماز عصر تا غروب خورشید.

8.نماز اداء،نمازی است که در وقت خودش خوانده شود و نماز قضاء نمازی است که پس از سپری شدن وقت آن بجا آورده شود.

9.اگر کسی نمازش را خوانده باشد و بعد از خواندن نماز بر نقصی و یا خللی در آداب و مکمّلات نماز متوجّه شود و آن نماز را از نو بخواند،در اصطلاح فقهی گویند:«نماز را«اعاده»نموده است»؛و اعاده نمودن نماز به خاطر نقص و یا خلل،مستحب است.

10.بر هر مرد و زن مسلمان که بالغ،عاقل و طاهر باشد،نماز خواندن واجب است.