احکام و حقوق کودکان در اسلام برگرفته از موسوعه احکام الاطفال و ادلتها جلد 1 صفحه 244

ص:257

1- (1) همان 32:6، ح 2؛ وسائل الشیعه 428:21، باب 47، من باب احکام الاولاد، ح 1.
2- (2) الروضه البهیه 450:5.
3- (3) کشف اللثام 532:7؛ مسالک الافهام 411:8؛ تفصیل الشریعه (کتاب النکاح): 544.
4- (4) تهذیب الاحکام 443:7، ح 1771.
5- (5) الکافی 29:29، ح 11؛ تهذیب الاحکام 444:7، ح 1775؛ مسالک الافهام 411:8؛ تفصیل الشریعه (کتاب النکاح): 545.
6- (6) السرائر 647:2؛ شرائع الاسلام 345:2؛ کشف الرموز 200:2؛ کشف اللثام 532:7؛ جواهر الکلام 270:31.
7- (7) الکافی 39:6، ح 3؛ وسائل الشیعه 449:21، باب 65، من ابواب احکام الاولاد، ح 1.

د: آشکار ساختن اصل و نسب نوزاد را در پی دارد.

ه -: یادآوری ایثارگری ابراهیم علیه السلام در راه خدا و درسی برای تمام پدران در راه فرمان برداری از دستورات خداوند متعال می باشد.

و: کمک به استحکام روابط متقابل اجتماعی که پایه های عدالت را در آن جامعه بنیان می گذارند و در جهت محو آثار فقر و محرومیت، گام برداشته می شود.(1)

8- ولیمه در تولّد کودک

علاوه بر عقیقه، مستحب است به هنگام تولّد فرزند و به هنگام ختنه او به مؤمنین ولیمه (اطعام) دهند.(2) امام خمینی رحمه الله در این باره می نویسد: «ولیمه به هنگام تولّد نوزاد مستحب است و این یکی از پنج موردی است که ولیمه در آن مستحب می باشد».(3)

امام صادق علیه السلام به هنگام ولادت فرزندشان امام کاظم علیه السلام، سه روز مؤمنین را اطعام نمودند(4) و بر همین اساس مرحوم شیخ حرّ عاملی درکتاب وسائل الشیعه بابی تحت عنوان «باب استحباب اطعام الناس عند ولاده المولود ثلاثه ایام» ذکر کرده است.(5)

آن چه در باطن این آداب و سنن نهفته است، احترام و تکریم مقام و شکرگذاری به درگاه خداوند متعال است که نعمت فرزند را به پدر و مادر عطا کرده است. و از سویی دیگر، اطعام مؤمنین زمینه ساز پیوند نیک اجتماعی و مقدمه ای است برای پذیرش طفل از طرف جامعه، علاوه بر این، آثار معنوی پربرکتی هم در سلامت روحی و جسمی کودک به دنبال خواهد داشت.(6)