احکام و حقوق کودکان در اسلام برگرفته از موسوعه احکام الاطفال و ادلتها جلد 1 صفحه 266

ص:279

1- (1) مسالک الافهام 381:8.
2- (2) تحریر الأحکام الشرعیه 15:4-16، کشف اللثام 532:7، جامع المدارک 443:4، جواهر الکلام 222:31، تفصیل الشریعه (کتاب النکاح): 503.
3- (3) نگاهی دیگر به حقوق فرزندان از دیدگاه اسلام: 52، حقوق متقابل کودک و ولی در اسلام: 113.
4- (4) مستدرک الوسائل 440:15، ابواب اللعان، ح 5، عوالی اللئالی العزیزیه 418:3، باب اللعان، ح 19.
5- (5) کنز العمّال 16:473، ح 45512.

6- اثبات نسب در نکاح صحیح

در صورتی که انتساب طفل به پدر به هر دلیل، مورد اختلاف و انکار(1) قرار گیرد با تحقّق امارۀ فراش و زوجیت شرعی و شرایط آن، فرزند به پدر ملحق و منتسب می گردد و آثار نسب بر آن مترتّب می شود. در این حکم بین فقهای امامیه اختلافی نیست.(2)

مرحوم سید عاملی در این باره می نویسد: «این مسأله در بین اصحاب «فقهاء امامیه» اجماعی است که اگر فرزند از زن دائمی مردی متولّد شود در صورتی که شرایط الحاق داشته باشد به او ملحق و منتسب می شود».(3) برخی دیگر از فقها نیز ادّعای اجماع نموده اند.(4)

7- دلیل دیدگاه فقیهان

مستند دیدگاه فقها علاوه بر اجماع که بدان اشاره رفت، حدیث مشهور و معروفی است از نبی اکرم صلی الله علیه و آله که فرموده است: فرزند از آن صاحب فراش می باشد و برای کسی که به مادر او نسبت زنا دهد، سنگ است. «اَلوَلَدُ لِلفِراشِ وَ للعاهِرِ الحَجَرُ».(5)این حدیث بین جمیع فِرق و طوایف اسلامی مشهور است(6) و همگی بر مضمون آن اتّفاق نظر دارند.(7)

هم چنین در کلمات اهل بیت: در بسیاری از موارد به آن استدلال شده، از جمله امیر المؤمنین علیه السلام در جواب معاویه نوشتند: «امّا اعتراض شما نسبت به نفی ابن زیاد