احکام و حقوق کودکان در اسلام برگرفته از موسوعه احکام الاطفال و ادلتها جلد 2 صفحه 104

ص:119

در این باره بین فقها نظریّات مختلفی مطرح گردیده است:

الف: برخی معتقدند، عبادات نسبت به کودکان، صرفاً جنبه تمرینی دارد. البتّه اولیای کودکان به جهت این که آنها را به انجام عبادات عادت میدهند، اجرو ثواب دارند.(1)

ب: بعضی دیگر بر این باورند که: عبادات کودک صحیح است، ولی مشروع نیست.(2)

ج: برخی دیگر نیز بین عبادات واجب و مستحب تفصیل قائل شده و معتقد است، عبادات مستحب برای کودک، مشروع است، ولی عبادات واجب، تمرینی است.(3)

قائلین به نظریّات فوق برای اثبات مدّعای خود، ادلّه ای ذکر نموده اند که همگی قابل خدشه و اشکال است.(4)

د: در مقابل این نظریّات، دیدگاهی است که اکثر فقها آن را پذیرفته اند، مبنی بر این که عبادات کودک ممیّز، مشروع و صحیح است و با انجام آن، اجر و ثواب میبرد.(5)

محقّق بحرانی در این باره مینویسد: «نظریّه مشهور بین فقهای امامیّه (رضوان الله علیهم) این است که نیّت عبادت از کودک ممیّز صحیح است و انجام روزه توسط وی شرعی است و هم چنین دیگر عبادات او مشروع است».(6)

و در عروه الوثقی هم آمده است: «روزه و دیگر عبادات کودک ممیّز، بنابر اقوی، با عنایت به این که عبادتش مشروع میباشد، صحیح است.(7)