احکام و حقوق کودکان در اسلام برگرفته از موسوعه احکام الاطفال و ادلتها جلد 2 صفحه 245

ص:260

1- (1) ر. ک: شرائع الاسلام 171:2؛ تذکره الفقهاء 237:16؛ اللمعه الدمشقیه: 91؛ مسالک الافهام 136:5؛ مجمع الفائده والبرهان 356:10 و 363؛ تحریر الوسیله 543:1؛ جواهر الکلام 160:27-161.
2- (2) همان.
3- (3) الروضه البهیه 257:4؛ ریاض المسائل 444:9.
4- (4) مسالک الافهام 136:5؛ مفتاح الکرامه 373:17.
5- (5) ر. ک: موسوعه احکام الاطفال و ادلّتها 327:6 الی 330.

مستعیر جاهل به آن بوده باشد، مال در دست عاریه گیرنده امانت قانونی است و باید به ولی یا قیّم محجور که اداره امور او را عهده دار است، مسترد دارد و هرگاه استیفای منافع نموده اجرت المثل آن را بپردازد و در صورتی که آن را رد نکند در حکم غاصب است و مسئول تلف و عیب و نقصی که در آن حاصل میشود خواهد بود و نسبت به مدّتی که آن را در تصرّف نموده باید اجره المثل بپردازد، اگر چه استیفای منفعت نکرده باشد و در صورتی که مستعیر عالم به عدم اهلیّت معیر باشد و مال را به عنوان عاریه از او تحویل بگیرد، غاصب محسوب میگردد، زیرا محجور حق تصرّف در مال خود را ندارد.(1)