آرمیدگان در بقیع صفحه 100

حُجر بن عدی و میسره را به شیث بن ربعی یا معقل بن قیس ریاحی و سواره نظام را به ابوایوب انصاری و پیاده نظام را به ابوقتاده انصاری سپرد و خود در قلب لشکر قرار گرفت. (1)

خطیب بغدادی نقل می کند: «هنگامی که امیرمؤمنان علی(علیه السلام) از جنگ با نهروانیان فراغت یافت، ابوقتاده انصاری، با شصت یا هفتاد نفر از اصحاب رسول الله(صلی الله علیه و آله)، به مدینه مراجعت نمود». (2)

ابوقتاده به محض ورود به مدینه، به دیدار عایشه شتافت وگفت وگوهایی میان آنان انجام گرفت. در پایان، عایشه گفت: ای ابوقتاده! نباید چیزی مانع آن شود که من حقّی درباره علی بن ابی طالب(علیه السلام) بگویم و آن این است که از پیامبرخدا(صلی الله علیه و آله) شنیدم درباره علی(علیه السلام) فرمود:

تفترق أمّتی علی فرقتین، تمرق بینهما فرقه محلّقون رئوسهم مخفّون شواربهم... یقرئون القرآن لاتتجاوز تراقیهم، یقتلهم أحبّ النّاس إلیّ و أحبّهم إلی الله تعالی. (3)

امتم به دو گروه تقسیم می شوند؛ گروهی از دین خارج می شوند، سرهایشان را می تراشند، شارب های خود را کوتاه می کنند. قرآن تلاوت می کنند که از حنجره شان تجاوز نمی کند. این گروه را کسانی می کشند که نزد من و خداوند محبوب ترین بندگان خدایند.

چون عایشه اقرار به حقانیت علی(علیه السلام) کرد، ابوقتاده گفت: حال که می دانی علی(علیه السلام) محبوب ترین آفریده خدا در نزد پیامبر(صلی الله علیه و آله) و خداوند است اکنون چرا با او به مخالفت برخاسته ای؟! عایشه از پاسخ طفره رفت.

تاریخ وفات ابوقتاده

ابوقتاده در سال 48 یا 50 هجری، پس از خلافت امیرمؤمنان و دوران امامت امام مجتبی(علیه السلام) در مدینه از دنیا رفت و در بقیع دفن گردید. (4)

1- (1) . تاریخ طبری، ج4، ص493.
2- (2) . همان.
3- (3) . تاریخ بغداد، ج1، ص160. [1]
4- (4) . اسدالغابه، ج1، ص120.