آرمیدگان در بقیع صفحه 104

19. جبله بن عمرو انصاری (ساعدی)

او از یاران بزرگ و با فضیلت پیامبر بود و از فقهای صحابه به شمار می آمد. «کان جبله ابن عمرو فاضلاً من فقهاء الصحابه» (1)؛ «جبله بن عمر و از افراد فاضل و از فقهای صحابه بود».

وی در کنار پیامبر(صلی الله علیه و آله)، در جنگ های فراوان، از جمله بدر و احد و خندق و... حضور داشت و کلمات نورانی پیامبر(صلی الله علیه و آله) را فرا می گرفت و از پیامبر(صلی الله علیه و آله) درباره مفاهیم و محتوای آیات می پرسید و آنها را در سینه خود حفظ می کرد.

در جبهه علی(علیه السلام)

پس از رحلت پیامبر(صلی الله علیه و آله)، جبله بن عمرو از علی(علیه السلام) جدا نشد و در جبهه آن حضرت قرار گرفت. با آن حضرت به کوفه رفت و در نبردهای جمل، صفین و نهروان حضور فعال داشت. (2)

او از منتقدان ماجرای سقیفه بود و همواره از مظلومیت و حقانیت علی(علیه السلام) سخن می گفت.

در برابر عثمان

او با توجه به اعتقاد شدید به حقانیت علی(علیه السلام) در برابر خلفا، موضع تندی داشت؛ از جمله در برابر عثمان به موضعگیری های صریح می پرداخت.

«جبله بن عمرو نخستین کسی است که با سخنان تند و خشن، به عثمان اعتراض کرد. بدین ترتیب که روزی جبله در میان گروهی از افراد قبیله بنی سعد نشسته بود و زنجیری در دست داشت، عثمان که از آنجا عبور می کرد، به آنان سلام کرد. مردم جواب سلام او را گفتند. در این هنگام جبله رو به مردم کرد و گفت: چرا جواب سلام کسی را می دهید که این همه اعمال خلاف مرتکب می شود؟ سپس رو به عثمان کرده، گفت: باید این نورچشمی ها را طرد کنی و گرنه این زنجیر را به گردنت خواهم انداخت.

عثمان گفت: کدام نورچشمی ها؟ من برای انجام کارها افراد شایسته را انتخاب می کنم.