آرمیدگان در بقیع صفحه 228

3. آیا هر کس که پیامبر(صلی الله علیه و آله) را دیده و آن حضرت را ملاقات کرده، می توان صحابی شمرد؟ چون اهل سنت در تعریف صحابی نکات متناقض و حتی ضد اصول بیان کرده اند.

محمد بن اسماعیل بخاری (امام بخاری) در صحیح بخاری (أصح الکتاب بعد القرآن عند السنّه) در باب فضائل اصحاب النبی(صلی الله علیه و آله)، در تعریف صحابه چنین می نگارد:

ومن صحب النبی(صلی الله علیه و آله) أو رآه من المسلمین فهو من أصحابه. (1)

صحابی رسول الله(صلی الله علیه و آله) کسی است که همراه و همنشین پیامبر(صلی الله علیه و آله) بوده یا درحالی که مسلمان بوده، او را دیده است.

با توجه به این حدیث و چنین تعریفی از صحابه، باید تمام منافقین، نظیر عبدالله بن ابی و تمام کسانی که پیامبر(صلی الله علیه و آله) در حیات خودشان از آنها ناخشنود بودند و پیامبر(صلی الله علیه و آله) از آنها درد دل ها کرده، باید جزو صحابه باشند که این نکته با هیچ برهان عقلی قابلیت اثبات و تأیید ندارد.

مناقشات در حدیث از ناحیه اهل سنت

در حدیث «أصحابی کَالنُّجُومِ بِأیِّهِمُ اقتَدَیتُمُ اهتَدَیتُم» اهل سنت و علمای بزرگی از آنان مناقشه کرده اند. ابن تیمیه می نویسد: «این حدیث ضعیف است. علمای علم حدیث آن را تضعیف کرده اند». (2)

از ناحیه افراد زیادی از عالمان اهل سنت؛ مانند بزّار، رجال شناس بزرگ اهل سنت، دارقطنی، ابن قیم جوزی، حمزه الجزری و بسیاری دیگر، مفاد این حدیث را مورد مناقشه و تضعیف قرار داده اند.